De laatste berichten van Dianne:

 

27 oktober 2023

Vandaag werd de brandweerkazerne in Izum geraakt.  Ook Gerson ligt al weer een week sterk onder vuur.  Onze neef is vandaag daarheen gereden met een bus vol hulpgoederen deels uit onze opslag. De omliggende dorpen van Gerson worden geadviseerd te evacueren...
Anna-Vera is na een (trein)reis van 23 uur weer veilig thuisgekomen. Heerlijk om weer samen compleet als gezin te zijn!

 

25 oktober 2023

Pavlo kwam Jan weer brengen. Ze hebben nu 2 of 3 dagen rust omdat de bus gerepareerd moet worden.  Tijdens het koffiedrinken hebben we geluisterd naar hun heftige verhalen. We hebben Pavlo een uur laten praten. Omdat je ook merkt dat hij het allemaal zo kan verwerken. Op de vraag of hij dit ook deelt met zijn vrouw, zei hij: nee, tegen haar vertel ik deze details niet, anders slaapt ze niet meer....Toen hij beelden op zijn telefoon aan Petro liet zien, draaide ik mijn hoofd ook weg, anders slaap ik vannacht ook niet....  Hij getuigt ook zo krachtig van Gods bescherming tijdens zijn duizenden kilometers  in gevaarlijk gebied. En wat me het meest trof van zijn hoopvolle glimlach bij de woorden: ik geloof dat de overwinning komt! Dit zegt een persoon die dagelijks de zwartste kant van de oorlog ziet...
De prijs is zo ontzettend hoog. Pavlo behandelt iedere gesneuvelde met zoveel respect. Het zijn allemaal helden die hun leven gegeven hebben voor de verdediging van hun land. Naast de 14 lichamen die hij in de bus had liggen en qua gewicht al aan het maximum zat, nam hij toch nog een lichaam mee, omdat het naar een klein dorpje moest, wat op de route lag en hij wist dat niemand anders daar binnenkort een omweg voor zou willen maken...En hij weet hoe belangrijk het is voor de nabestaanden om niet zo lang te hoeven wachten, omdat ze al vaak maanden van onzekerheid en wachten achter de rug hebben...
Pavlo vind de ritten met gesneuvelden van zijn leeftijd of jonger het zwaarst... gisteren en vandaag waren ze alle 14 in de leeftijdscategorie van 27 t/m 19 jaar oud....

 

23 oktober 2023

Zaterdag kwam Jan voor de derde keer naar Oekraïne.  Vanmorgen  is hij bij ons vandaan vertrokken naar Lviv en vanmiddag op weg gegaan met Pavlo. Hij ondersteunt hem in de vele kilometers rijden door heel Oekraïne  om gesneuvelde soldaten thuis te brengen.

 

18 oktober 2023

Vandaag had Petro extra werk te doen. De latten die geleverd waren voor het dak van her bejaardenhuis,  waren te breed. Dus kon hij ze allemaal door de midden gaan zagen. Hij nam een werkloze man mee, zodat hij ook een dagje kon verdienen. Win-win, ik zou zeggen hulp-hulp situatie.
Anna-Vera was vandaag bij Natasha, die heeft 4 bejaarden in haar huis opgevangen. Ze hebben brandhout gestapeld voor de wintervoorraad.

 

16 oktober 2023

Vannacht weer een aanval gericht op de vitale infrastructuur.. het wordt nu kouder in Oekraïne en Poetin heeft dezelfde slechte plannen als vorig jaar. De Oekraïense bevolking in de kou en het donker laten zitten. We zijn al gewaarschuwd dat het een nog zwaardere winter kan worden, qua tekort aan elektriciteit.
Anna-Vera bracht vandaag een bezoek aan een mevrouw in het ziekenhuis in Nikopol. Ze is 80 jaar en helemaal alleen, ze heeft niemand die voor haar kan zorgen thuis, dus willen ze haar graag naar Natasha brengen. Natasha is de vriendin van Nadia, die thuis in haar eigen huis 4 bejaarden verzorgt.
Mijn schoonzus Nadia was de hele dag in Dnipro geweest en kwam thuis en ze bedankte ons voor de hulp die onze dochter  geeft.  Ze zegt; " ik kom thuis en het huis opgeruimd en schoongemaakt, muffins gebakken en lasagne!  In huis is het lekker warm, ik voel me net de koningin!"

 

15 oktober 2023

Petro bezocht de Roma-kerk vandaag samen met zijn moeder. De gemeente die zijn vader ooit mocht stichten en waarvan Petro  het mocht voorzetten na het overlijden van zijn vader. De voorganger Dyulan is zo trouw en betrokken bij deze kerk, dat we hem ondersteuning geven vanuit onze stichting . Hij is 1 van de weinigen die kan lezen, dus hij  geeft het Woord door. En Petro herhaalt vaak dezelfde liederen met hen, zodat ze die uiteindelijk uit hun hoofd zullen kennen.

 

14 oktober 2023

Anna-Vera is vandaag aangekomen in Nikopol.  Ze is op bezoek geweest  in het ziekenhuis bij Tjoma van 12. Hij heeft veel brandwonden, omdat hij op een mijn is gestapt. Het buitenspelen van kinderen in Oekraïne kan zulke grote gevolgen hebben. Nadia gaat om de dag voor hem zorgen, om de familie  daarin te ondersteunen. Tjoma is wees en woont in een pleeggezin.

 

12 oktober 2023

Anna-Vera heb ik naar de trein gebracht. De trein naar Dnipro,  daarna de bus naar Nikopol.
Veel kinderen in het kindertehuis zijn ziek, verkouden enz.. Het team heeft vandaag veel fruit gebracht en voor een aantal kinderen een antibioticakuur,  waar de directrice gisteren om had gevraagd.
Petro is veilig thuis aangekomen na een lange indrukwekkende reis naar het oosten.

 

11 oktober 2023

Vanochtend werd ik gebeld door Petro. Het team heeft goed en veilig geslapen. Ze zijn gastvrij ontvangen door de mensen in het dorp verdeeld over een aantal huizen die nog heel zijn...En Petro met zijn muizenfobie was blij dat hij zo ontzettend moe was, dan slaap je wel in een kamer waar de muizen rondrennenπŸ˜‰
Ze naderen nu het dorp Groza, waar vorige week een raket insloeg op een samenkomst na een begrafenis,  55  van de 300 dorpsbewoners kwamen om het leven.
Ze willen de mensen gaan ontmoeten en bemoedigen met hun zang. Mijn schoonzusje had van te voren willen bellen naar de burgemeester van het dorp, ze had zijn tel nummer via via, maar hij nam niet op... We hoorden dat ook hij is omgekomen.
Ze rijden in de omgeving van Kupjansk, de frontlinie en Petro zegt dat ze de inslagen en artillerie goed kunnen horen vanuit die richting. We bidden om bescherming en een goede ontmoeting in dit dorp.
Vandaag werd ook Nikopol weer aangevallen door de russen, twee mensen kwamen om.
De inslag kwam op de bouw van het gymnasium.  Twee mensen stierven.  Reddingswerkers blijven het puin doorzoeken op zoek naar overlevenden.
42  huizen en 18 gebouwen raakten ook beschadigd.  En ook – een infrastructuurobject, 17 zonnepanelen, een winkel, auto's
Zulk nieuws komt net vandaag, wanneer Anna-Vera concreet plannen maakt om een week naar Nikopol te gaan helpen bij haar tante en oom.
Als moeder reageer je zo beschermend. Maar dochter zegt: Mama, maar dat gevaar is daar elke dag en de mensen hebben hulp nodig. En het komt aan op vertrouwen op God, heel praktisch...
Ik zie haar verlangen om te dienen en dat kan je toch niet tegenhouden?

 

9 oktober 2023

En terwijl ik even op bed lig en appjes wil sturen....gaat mijn bed heen en weer....een seconde lang denk ik dat ik duizelig ben, maar dan nog een keer. De kinderen komen naar beneden en vragen aan mij of dat een aardbeving was wat ze voelden....
Het epicentrum ligt net over de grens in Slowakije.  Het was 4,5 op de schaal van richter gemeten in Uzhgorod,  40 km.  bij ons vandaan.

 

7 oktober 2023

Vorige week mocht Petro zingen voor hen die een paar maanden geleden gemobiliseerd waren...Hij bekende dat er allerlei emoties dan in je omgaan. Je beseft dat je 1 van hen kon zijn op die plaats. Ook zij willen niet vechten, ze hebben allemaal hun gezin en werk achtergelaten. Sommigen van hen waren zelfs gefrustreerd hierover. We leven nu onder een commandant. Je levert je vrijheid in om te vechten voor de vrijheid.   Vandaag gaat Petro weer naar het legerkantoor  en we hopen en bidden dat hij uitstel krijgt. Om zijn werk te mogen voortzetten.
Vandaag hopen we dan ook de bus in te laden zodat hij morgenmiddag zijn reis naar de Charkiv regio kan gaan doen.
Vandaag waren de kolonel en majoor , die Petro goed kennen,  niet aanwezig op het legerkantoor.  Dat gaf toch extra spanning...Petro ging naar binnen ;, je telefoon uitzetten en inleveren...en daarna een gesprek. Ze vroegen wat hij allemaal deed en waar zoveel hulp aan Oekraïne toch vandaan komt...Petro vertelde: via mijn Nederlandse vrouw.
Het was een goed gesprek zei Petro en terwijl hij antwoord gaf op hun vragen, schreef een ander het witte briefje uit. Diegene vroeg even tussendoor: 1 maand? De vervangende majoor zei: nee, hoor, doe maar wat langer. 
We zijn dankbaar voor 2 maanden uitstel.

 

5 oktober 2023

Een raketaanval winkel in de regio Charkov: meer dan 50 burgers raakten gewond
Omstreeks 13.25 uur sloeg een iskaner raket  in een winkel binnen in het dorp Groza, in het district Kupyan.  56 mensen werden onder het puin vandaan gehaald.  49 burgers kwamen om het leven, nog eens zeven raakten gewond, meldde de Nationale Politie.
Op grond van dit feit is er een strafrechtelijke procedure ingeleid op grond van het artikel over schending van de wetten en gebruiken van oorlog.
“Er waren buurtbewoners in de winkel, er waren ook buurtbewoners in het café waar de herdenkingsdienst voor een lokale dorpsgenoot werd gehouden.  In totaal waren er ongeveer 60 mensen op het grondgebied. De inslag op deze redelijke kleine winkel was zo precies, zodat ze denken dat deze locatie door een verrader is doorgegeven.

 

2 oktober 2023

De groep uit Nikopol heeft genoten van hun week in onze provincie.  Rustig slapen zonder gevaar van drone-aanval en artillerie...elke dag even toerist mogen zijn in eigen land. Zoals zwemmen in de bronbaden en het kasteel bezoeken, de waterval in de bergen etc.   Maar ook samen zingen en Bijbellezen met Iwan en Nadia.
Ik heb kleding, schoenen en handdoeken gebracht en buiten konden ze vandaag allemaal wat uitzoeken om mee te nemen naar huis. Vanavond vertrekken ze weer met de trein terug naar Nikopol.

 

1 oktober 2023

Gisterenavond is er tot laat nog hard gewerkt, nadat Petro gearriveerd was bij zijn zus Tanya. 300 pakketjes  klaarmaken...
Samen met Eduard en Liza had ik eergisteren al een beginnetje gemaakt,  maar veel spullen stonden al bij Tanya, dus daar werden de pakketjes aangevuld.
Na de kerkdienst vanmorgen weer verder inpakken en op weg naar de soldaten, die hen verwachten vandaag.
Er kwamen niet alle 300 soldaten vandaag naar het 'openlucht concert', vanwege veiligheidsredenen.  Het was zelfs niet zeker of het wel door kon gaan, maar degene van de veiligheidsdienst, vond het uiteindelijk goed met minder grote groep.
Daarna zijn ze 40 km verder gereden naar het legerhospitaal,  waar ze gewonden bezocht hebben en voor hen en het medisch personeel gezongen hebben.

 

30 sept 2023

Vanochtend de bus uitgeladen in de opslag.
En tegelijk de rode bus gevuld , omdat Petro vandaag naar de Zyitomir regio gaat.
En weer moeten de kinderen afscheid nemen van hun papa...hoe vaak hebben ze dit al gedaan de afgelopen 18 maanden.


28 sept 2023

Vanmiddag is er een busje geladen dat morgen naar ons toe zal vertrekken. Volgepakt met voedsel, kleding, beddengoed, hygiëne artikelen, keukenspullen, stoelen etc. Hartelijk dank aan allen die dit mogelijk maakten!
Ook is er een begin gemaakt met het isoleren van de fundering .
Petro belde naar iemand en vertelde dat hij nog op zoek was naar een ijzeren draagbalk op korte termijn. Zegt deze kennis van hem dat er bij hun kerkgebouw nog eentje ligt, die niet gebruikt is...20 cm langer dan Petro nodig heeft. Gratis geschonken, dat zijn van die mooie dingen die we meemaken.
Soms valt materiaal duurder uit dan ingeschat, maar er zijn ook van deze meevallers!
En wat treffen we het met het weer...hopelijk blijft het nog even zo voor de bouw van het dak...

 

25 sept 2023


Een groep van 20 mensen met zus Nadia en Iwan zijn op reis gegaan van Nikopol (Zaporizja regio) naar Mukachevo.

Bij onze familie mogen ze even tot rust komen na 18 maanden leven onder artillerie gevaren...
Mooi toch dat onze provincie waar het rustig is en met mooie natuur, mag dienen als even bijkomen...
Gisteren was mijn schoonzusje jarig, die vlakbij een legerkazerne woont en voor hun veiligheid overnachten soldaten niet daar.

Zo kunnen er steeds een aantal verblijven in de woning boven de garage bij haar. Toen ze doorhadden dat Tanya jarig zou zijn, hadden ze sochtends vroeg buiten versieringen opgehangen en ze kreeg een bos rozen van hen!
En s avonds waren ze natuurlijk ook van de partij! Een van hen, een sniper, niet lang geleden nog aan het front, was helemaal verbaasd over de warmte en gezelligheid van deze verjaardag, waar veel gezongen wordt over Oekraïne. Dit had hij niet eerder meegemaakt!

 

22 sept 2023

Slavik had 7 dagen verlof van het front gekregen. Hij belde blij vanuit de trein naar Petro dat hij hem ook wilde ontmoeten binnenkort. Van de 7 dagen vallen 2,5 dag af door de heen en terug treinreis vanuit het oosten naar ons dorp. Dus zei Petro dat hij eerst maar rustig een paar dagen met zijn gezin moest doorbrengen. Gisteren kwam Slavik even langs bij de bouw kijken. En ze maakten een afspraak voor vandaag om elkaar te ontmoeten.
Petro heeft met hem en zijn vrouw in het park gezeten en ergens koffie gedronken. Hij heeft naar Slavik geluisterd en hem zoveel je kan op dat moment hem te bemoedigen...
Vanavond is hij weer op de trein gestapt. Zijn vrouw wilde niet naar het station mee om hem uit te zwaaien...ze zei dat ze dat een te zwaar en beladen moment zou vinden. Ook Slavik had liever niet dat hij vanuit de trein zijn vrouw zou moeten zien staan alleen op het station achterlatend....
Hij bedankte Petro dat hij er is voor hem en dat hij altijd kan bellen als er iets (nodig) is. Hij nam afscheid en bekende dat hij beseft dat het realiteit is dat ze elkaar nooit meer zullen zien.
De ruwe realiteit van een gewone jonge man die gemobiliseerd is en genoeg ellende gezien en beleefd heeft aan het front om te weten wat hem wacht....
Hij is niet christelijk, maar zijn oma was een gelovige vrouw. En hij waardeert het heel erg dat we voor hem bidden.πŸ™

 

21 sept 2023

Wat een zware nacht was het voor heel Oekraïne! Er werden wel 43 kruisraketten afgevuurd op heel het land. Ook gericht op de vitale infrastructuur om de Oekraïners weer een donkere en koude herfst/ winter te bezorgen.
Elke keer weer hetzelfde... mensen redden, puin ruimen, glas aanvegen, nieuwe ramen zetten, asfalteren...

 

Vandaag is er erg hard gewerkt in de bouw van het bejaardenhuis.
De betonplaten voor de verdieping waren eindelijk klaar en werden gebracht.
Dat betekende snel een team regelen. Iedereen was druk...dus Petro met 1 vriend en 1 buurjongen ( beide wel ervaring in de bouw) hebben vandaag in 10 uur tijd, 36 platen gelegd...
Anna-Vera en ik waren ook vandaag van de 'catering '. Meestal proberen ze met middageten bij ons thuis te eten, maar dit keer was er weinig tijd tussen de twee ladingen betonplaten. Dus hebben we de spaghetti en salade ook gebracht naar de bouwplaats.

Met het mooie weer was dat goed mogelijk om buiten te eten.
En na zo'n zware werkdag, geeft Petro toe dat het niet makkelijk is om het werk te doen, terwijl je weet dat er zoveel kapot gaat door raketten, dat er zoveel leed is. En toch zei zijn zus uit Nikopol ( Zaporizja regio) vandaag weer tegen ons: "ga door! Juist het opbouwen, het bouwen aan de toekomst hebben we nodig om het vol te houden. De hoop dat jullie straks mensen mogen opvangen , ook uit onze regio als het moet/kan, is belangrijk. "


20 sept 2023
We zijn super blij en waren vooral verrast toen bleek dat ze de hoofdweg van het centrum van ons dorp richting het bejaardenhuis aan het asfalteren waren...deze weg was behoorlijk slecht en met slalommen ontweken we de gaten... Nu lijkt letterlijk de weg naar het bejaardenhuis goed begaanbaar!!

 

15 sept 2023

Een appje met foto's van een vrouw die eenmaal thuisgekomen, wilde bedanken voor alles:

"Hartelijk dank aan u en de sponsors voor deze hulp voor ons, we zijn erg dankbaar, mijn zoon is opgetogen! Bedankt!!!!!!!"
Bij deze geef ik deze dankbare reacties van mensen door aan jullie.
Petro is weer thuis en heeft gesproken met mensen die hun huis en alles verloren zijn door de verwoestingen van de oorlog. Ze proberen hun leven en huis letterlijk weer op te bouwen, sommigen leven in de garage die nog overeind staat. Hij ontmoette een erg depressieve vrouw, die eerlijk zei dat ze het soms echt niet meer ziet zitten hoe het leven verder moet...alles kwijtgeraakt en geen geld en materialen om weer iets op te bouwen.
Een voedselpakket en een aantal pannen aan haar geven, lijkt dan niets ... en toch was ze blij en vond ze het fijn gesproken te hebben met Petro over haar leven. Petro had geprobeerd haar te bemoedigen en samen met haar opgenoemd waarvoor het waard is om te leven....
Jan is weer terug in Nederland nadat hij Pavlo heeft kunnen helpen met het thuisbrengen van 5 gesneuvelde soldaten . Een rit langs 5 verschillende steden/dorpen. Hij vond het indrukwekkend om te zien hoe de inwoners van een dorp aan de kant van de weg op hun knieën stonden en bloemen, toen zij met de bus het dorp inreden...
Eerlijk gezegd, is het echt moeilijk de details van de verhalen van Pavlo te horen. Het is deprimerend, verdrietig en het raakt je... Hij vertelt veel en verwerkt daardoor de impact die zijn werk heeft op hem....
Ik kan alleen maar respect tonen voor hem, helpen door praktisch hulp voor hem uit Nederland te geven en het belangrijkste is voor Pavlo bidden !


Het vertrek uit het land voor vrouwen met een militaire registratie zal beperkt worden.

Vanaf 1 oktober moeten vrouwen met een medische of farmaceutische opleiding zich inschrijven voor het leger.

“Als ze in het register staan, verwerven ze de status van dienstplichtigen. En dan zullen zij, net als mannen, beperkt worden in hun recht om te vertrekken'.

 

13 sept 2023


Vannacht heeft de Oekraïense luchtafweer 32 van 44 aanvals Shaheddrones kunnen onderscheppen. Met name Odessa (haven) regio. 12 zijn helaas wel ingeslagen op haven-, burger-, en agrarische doelen...
Ondertussen zijn er veel droneaanvallen op Moskou en de Krim. Met name Sevastopol, waar de grootste Russische militaire basis is. De oorlog gaat in alle hevigheid door, zowel aan het front als d.m.v. raket- en droneaanvallen. Door de gigantische hoeveelheid mijnen, wordt er aan het front het meest te voet gevochten...

 

12 sept 2023

Bij ons is Jan uit Nederland een week op bezoek. Hij bracht een auto voor het leger mee, dus terug zal hij gaan vliegen. Maar eerst hebben we vandaag de bus geladen. 
Petro zal hem brengen bij Pavlo in Lviv en daar vandaan gaat Jan 2 dagen Pavlo helpen met het vervoeren van gesneuvelde soldaten terug naar huis.
Petro rijdt zelf door naar Chernigiv regio om hulpgoederen uit te delen.

 

11 sept 2023

Ik belde net met mijn schoonzus Nadia in Nikopol. Ze zei dat het heel de dag een herrie is... dat betekent de hele dag artillerie geluiden...In het nieuws zie ik de gevolgen van de 'herrie'...een winkel is geraakt. 3 gewonden....

Een vrouw van 83 mocht 1,5 jaar wonen in rust in het ouderlijk huis van mijn schoonmoeder, dus ook naast ons. Ze vluchtte samen met haar man in de eerste week van de oorlog uit Charkiv naar ons. Ze kwamen na 4 dagen reizen bij ons aan en vertelde hoe een deel van raket bij hun in de woonkamer terecht was gekomen....ze wisten dat ze niet meer terug konden naar Charkiv en zijn dankbaar dat ze een plekje kregen hier bij ons. Gisteren is ze in haar slaap overleden.
En wat was het ook goed dat Petro niet op reis was deze week. Hij kon de begrafenis en alles wat daarmee te maken heeft regelen.

 

4 sept 2023
Vannacht zijn er 23 van de 32 Shahed drones uit de lucht geschoten. De meesten waren gericht op Odessa en Dnipropetrovsk regio.
En vandaag hadden onze kinderen hun eerste lesdag op school. Helaas hebben ze gelijk weer ervaren wat het is om een uurtje in de saaie donkere gang te zitten tijdens het luchtalarm...
Er zijn ook goede berichten te melden over het tegenoffensief.
Gisteren bij Bachmut weer 3 vierkante km bevrijd. En ook in andere richtingen, zoals in Zaparozhe regio wordt er hard gevochten om de tweede linie van de russen door te breken. Op enkele plaatsen is het Oekraïense leger al door de eerste linie heen!


1 september. Dag van kennis hier in Oekraïne, de eerste schooldag. Ook dit jaar klonk uit de speakers de hymne van de school, al tientallen jaren lang een traditie. Het lied is geschreven en gezongen door Petro Bernyk
Na het heffen van de vlag en volkslied, 1 minuut stilte om degene die gesneuveld zijn voor te herdenken.


Vandaag was er een afscheidsfeestje in het kindertehuis voor Alexandra en Iwan. Ze zijn 16 en dan moet je het kindertehuis verlaten om door te gaan naar een studentenhuis voor vervolg. Ze gaan weer terug naar Dnipro, waar vandaan ze geëvacueerd zijn aan het begin van de oorlog. Ze kregen cadeaus. Wij hadden in de opslag heel praktische dingen voor hen opgezocht. Een dekbed en hoeslakens, fleecedeken, badhanddoek, mok en bestek. En hygiëne artikelen. Ze gaan nu op zichzelf wonen en hebben dit dus hard nodig.

 

30 augustus 2023

De eerste verdieping van het bejaardenhuis staat. Nu is het wachten tot het materiaal voor dak geleverd kan worden.... dat betekent even een beetje rust voor Petro ...of een rit naar het oosten met hulpgoederen... Genoeg werk te doen!

 

29 augustus 2023

Vandaag is het 29 augustus en dat is in Oekraïne de dag dat we allen gedenken ,die hun leven hebben gegeven voor de verdediging van de soevereiniteit en onafhankelijkheid van het land.
Er was een speciale ceremonie. Het voelt als dodenherdenking op 4 mei, maar dan één waarop er iedere dag veel doden bijkomen... president Zelensky reikte ook onderscheidingen uit aan familieleden van omgekomen soldaten. Dit is heel emotioneel om te zien...Een vrouw uit Robotyne, regio Zaporizja (wat de Oekraïense strijdkrachten onlangs bevrijd hebben) vertelde over het vieren van haar verjaardag tijdens de bezetting.  Ze kreeg  brood en koekjes, de meest bijzondere cadeaus als er een tekort aan voedsel is...

28 augustus 2023

Gisteren zijn er ook een groep kinderen uit het kindertehuis opgehaald om bij ons in de kerkdienst aanwezig te zijn. De dienst gisteren was gericht op de kinderen die 1 september allemaal weer naar school gaan.
Na de dienst kregen ze nog wat lekkers. Deze kinderen genieten zo van fruit en ook snoepjes! Iets wat ze niet dagelijks krijgen.... De leidster van de groep die mee was, vond het een bijzondere ervaring bij ons in de kerk te zijn. En ze wilde wel vaker met een groep kinderen mee komen !
Vannacht is er een zonnebloemolie fabriek door een Russische raket geraakt in Poltava regio. 2 mensen omgekomen een aantal gewonden en weer bewust op een strategisch voedsel doel. Vannacht weer luchtalarm en 6 van koers veranderende raketten, waarvan er 4 zijn onderschept en twee ingeslagen.

 

27 augustus 2023

Vannacht weer een langdurende kruisraketaanval op heel Oekraïne. De raketten veranderden regelmatig van koers (weer een nieuwe tactiek van de russen). De brokstukken van onderschepte raketten  boven Kyiv regio veroorzaakten weer flinke schade en een aantal gewonden.

 

23 augustus 2023

De bouw vordert gestaag. Vandaag werd de extra laag beton,  die rondom op de muren ligt als een balk, gemaakt. Daar gaan straks de platen op die het gebouw dicht maken. Dus plafond vormen.
En waarom we dit project beginnen verklaren de volgende verhalen. Schoonzus Nadia in Nikopol zorgt voor heel veel eenzame  ouderen in hun stad en omgeving. Zij bieden met een groep vrouwen in de gemeente thuiszorg aan hen die niemand hebben als mantelzorger. Ze brachten vandaag een man vanuit het ziekenhuis naar de plek waar hij opgevangen zal worden.  Geen luxe taxi met oprij-platen eraan....(In de bus ook een vat met 1000 liter water) Een vrouw die zij kennen is bereid om hem op te nemen in haar huis en hem te verzorgen. Een verzorgingshuis- bed en incontinentie materiaal is gebracht.
Want bejaardenhuizen zijn er weinig in de buurt en die zitten overvol....
Hij ligt in zijn bed, en pastor Iwan bidt voor hem: zegen hem in deze goede omstandigheden/omgeving. Geef hem geloof. Zegen Natalia en geef kracht. πŸ™πŸ™ Nadia zegt: alles komt goed, niet huilen....
Zo kijken mensen naar elkaar om... omdat er geen plek is in een bejaardenhuis,  geen mantelzorg door familie....
Soms zegt Nadia tegen ons: ik hoop dat jullie gauw een paar ouderen  hier vandaan kunnen komen halen...πŸ˜‰
Ondertussen bouwen wij hoopvol verder......

 

18 augustus 2023

Anna-vera is weer thuis. Ze hebben in Nikipol hulpgoederen kunnen uitdelen en achtergelaten bij Nadia en Iwan. Het bezoek aan hen als broer en zus van Petro was ook voor henzelf bedoeld om hen te bemoedigen. Ze verzetten veel werk en dat onder dagelijkse luchtalarm en artillerie beschietingen op de stad. Hitte en droogte door het lege stuwmeer etc. Iwan is nu voorganger van kerken. Nadia en Iwan, ook zij hebben gebed nodig om moedig door te gaan met hun dienend werk. Ze kregen ook een financiële bijdrage via ons uit Nederland voor hun projecten. Heel dankbaar zijn ze hiervoor!
Een nieuwe gemeente hier bestaat nog maar een jaar. Een oude vrouw in het dorp overleed en liet haar huis na aan een evangelist. Er zijn nu tien gemeenteleden die daar samenkomen en vele geïnteresseerden... Het huis wordt opgeknapt en is nu al een ontmoetingsplaats voor velen. Er is een keukentje ingericht in het huis, en na de dienst kunnen de mensen blijven eten.
En zo langzaamaan wordt dit oude huis gerenoveerd met de mogelijkheden die er zijn.
Maar het is zo mooi om te zien hoe er in oorlogsgebied een kerk- huisgemeente ontstaat. Gods koninkrijk breidt zich uit.πŸ™
Ook kwam afgelopen week Pavlo bij ons langs , hij was in de buurt...Hij bracht 3 gesneuvelde soldaten thuis naar onze provincie. Hij zei dat het erg moeilijk was toen 1 van de lichamen bleek verwisseld te zijn en bij de familie aangekomen, bleek dat het  niet hun zoon was die gebracht werd....hartverscheurend zijn de verhalen die Pavlo vertelt. De realiteit van deze oorlog is zo triest. De prijs is zo hoog, en daar wordt Pavlo dagelijks mee geconfronteerd. Hij heeft ook echt gebed nodig! We konden hem vele lijkzakken uit Nederland meegeven. Helaas is hier een tekort aan lijkzakkenπŸ˜₯.  Pavlo bedankte heel erg voor deze hoge kwaliteit bodybags; dat maakt het werk iets dragelijker, zei hij.
De prijs is hoog, iedere dag wordt er in Oekraïne hard gevochten om de verdediging van de vrijheid van Oekraïne,  maar zeker ook die van jullie in Europa !
Er wordt soms geklaagd dat het tegenoffensief te langzaam gaat, maar hier horen we van soldaten zelf dat de levering van de beloofde wapens etc uit EU en USA ook langzaam gaat.
Laten we blijven bidden om wijsheid, moed, kracht en bescherming voor het Oekraïense leger.
De strijd is ook echt zwaar omdat de russen zoveel mijnen hebben neergelegd overal in het frontgebied,  ze hebben zich ook behoorlijk voorbereid op een tegenoffensief van de Oekraïners.  Er wordt gemeld dat er vaak wel 5 ! Russische mijnen liggen op 1 vierkante Meter....

 

14 augustus 2023

Vannacht lag Odessa weer onder vuur. Een winkelcentrum is afgebrand en een aantal mensen gewond geraakt. Ook een flat, apotheek en studentenhuis geraakt. Allemaal burgerdoelen.
De dozen met medische hulpmiddelen zijn ontvangen bij het legerhospitaal.
En Slavik ontving via de post van ons een generator. Heel dankbaar is hij

De muren van de eerste verdieping  van bejaardenhuis zijn bijna klaar

 

13 augustus 2023

Anna-Vera was vandaag in Nikopol in de kerk. Het gebouw ligt aan de rand van een 'stuwmeer' , dat nu droog staat sinds de dam geruïneerd is. Deze kerk is ook weer gerenoveerd nadat die beschadigd was door een artillerie aanval op Nikopol.

 

12 augustus 2023

Vandaag appte Petro de kolonel dat hij er was en die zei, bel deze collega. En gaf zijn nummer. Wat bleek dat de kolonel overgeplaatst is binnen onze provincie.

Toen Petro aankwam, bleek gelukkig dat deze collega, hem herkende, omdat de kolonel een keertje had koffie gedronken met Petro en daar stonden toen 2 collega's bij.  Hij gaf Petro  een nieuw wit briefje. Terug in de auto gaf Petro het briefje aan mij. Kijk jij maar wat erop staat...πŸ˜‰ 7-10-2023. Dat betekent 2 maanden uitstel! Zo dankbaar!
De nieuwe kolonel had doorgekregen van zijn collega dat Petro volunteer is. En zei daarom voordat hij wegliep: "ga door met wat je doet, ook voor onze jongens aan het front !"
Traditiegetrouw hebben we samen wat gegeten. Zo aardig en attent dat er iemand was die hiervoor ons wat geld gaf, toen we in juni in Nederland  waren....

 

11 augustus 2023

Twee meisjes zongen 9 augustus hun laatste lied. Ze zongen in Zaporizja op straat om geld in te zamelen voor het leger. 1 uur later maakte een Russische raket een aan hun leven...
Anna-Vera is onderweg naar Nikopol. Naar haar oom Iwan en tante Nadia.πŸ™
En morgenochtend om 9 uur gaat Petro weer naar het legerkantoor.  Hopelijk krijgt hij weer uitstel.πŸ™πŸ™

 

10 augustus 2023

Het opruimen van de gevolgen van Russische beschietingen gaat door in Zaporizhzhia.
Ze meldden dat 13  flatgebouwen gisteren zijn  beschadigd - ramen waren gebroken en balkons waren beschadigd.  Volgens voorlopige gegevens zijn meer dan 400 appartementen getroffen.
Vannacht weer veel drones boven Oekraïne. In Dubno is een olieopslag is geraakt.
Vandaag was ook in een dorp vlakbij  Cherson een beschieting met artillerie door de russen. Dat terwijl er humanitaire hulpgoederen werden uitgedeeld. 6 gewonden in het ziekenhuis.
Ik las net dat door het hotel in Zaporizja deze week een kinderkamp georganiseerd werd. Gelukkig waren de kinderen voor 18:00 opgehaald!

 

9 augustus 2023

Vandaag een hoop medisch materiaal naar een fronthospitaal gestuurd.
En ik kreeg de eerste foto's van hulpgoederen , die uitgedeeld zijn in Cherkassy aan gezinnen die gevlucht zijn uit het oosten.
Een vluchtelinge, die zwanger is, kreeg babyspullen . Hartelijk dank!

 

8 augustus 2023

Bij ons is het vandaag voor het eerst koeler, na hevige onweersbuien , zodat de metselaars weer goed kunnen doorwerken...
Petro heeft het erg druk met op tijd alle bouwmaterialen aan te leveren....want dat moet je hier allemaal zelf regelen... als er geen officieel aannemersbedrijf aan het werk is. En dat scheelt ook in de kosten soms.
Ondertussen heeft de Oekraïense inlichtingendienst weer een georganiseerde groep vrouwelijke agenten in Dontesk weten te arresteren die voor het Wagnerleger en de Russische inlichtingendienst werkten...

 

7 augustus 2023

President Zelenskiy:
"We moeten de Russische terreur stoppen.  Iedereen die vecht voor de vrijheid van Oekraïne redt mensenlevens.  Iedereen ter wereld die Oekraïne helpt, zal samen met ons terroristen verslaan.  Rusland zal verantwoordelijk zijn voor alles wat het heeft gedaan in deze verschrikkelijke oorlog",

 

6 augustus 2023

Vannacht waren ook de graanopslagen bij Starokostyantinov een doelwit...

 

5 augustus 2023

De bouw van het bejaardenhuis vordert gestaag....al is het met hitte lastig voor hen. Maar veel drinken en vaker een pauze in de schaduw om even bij te komen....
Op zaterdag werken de metselaars niet,  maar we hebben vandaag weer veel gedaan. Een kleine vrachtwagen gevuld met hulpgoederen. Die gaat naar Cherkassy,  waar vrienden van ons vele vluchtelingen hebben opgevangen en begeleiden.
Ook bij ons luchtalarm,  omdat er raketten richting het westen gaan.  Kindzhal raketten vanuit Wit-Rusland...
Het lijkt erop dat de meeste raketten weer naar Starokonstantinivka (de militaire luchthaven en basis) waren gericht...de .eerste zijn tegengehouden. Verder nog geen nieuws.
Een Russische aanstuurbare vliegtuigbom heeft net het bloedtransfusie centrum in Kupyansk, Charkiv regio geraakt.

 

2 augustus 2023

Vandaag voedsel uit de opslag meegegeven aan een dominee doe veel vluchtelingen helpt.
Vandaag is het een vrije dag voor de Oekraïense orthodoxe kerk. Dus geen werk vandaag op de bouwplaats. Samen met Petro wel even wezen kijken, omdat nu letterlijk ramen, deuren zichtbaar zullen worden waar ze komen. En er nu nog wat aangepast kan worden, 10 of 30 cm. naar links en rechts kan nog. En een praktisch vrouwenoog ziet het raam in de keuken soms anders, bijvoorbeeld πŸ˜‰

 

31 juli 2023

Gisteren hadden we een gezin te gast. Gezin uit Zaporizja, die een week vakantie hebben in onze provincie. Ze hebben bij ons geslapen. Vanmorgen zeiden ze hoe dankbaar ze waren voor een nachtrust zonder luchtalarm en zonder dat voortdurende gevoel in je onderbewuste, dat er iets kan gebeuren.....
Vannacht een raketaanval op Charkiv en vanmorgen Krivo-rig, een flat...
Weer vult mijn hart zich met verdriet, weer zoveel geweld en zoveel lijden onder burgers in Oekraïne....πŸ™πŸ™
Vandaag was het zover...
Na een moment van gebed, voor zegen, bescherming, wijsheid en kracht voor dit project, legden we de eerste steen .
Bijzonder moment, waar we samen naar toe geleefd hebben....


27 juli 2023


Petro is vannacht weer veilig thuisgekomen. Moe maar voldaan na deze indrukwekkende reis.
En ook op tijd voor de begrafenis van onze buurman tegenover.

 

25 juli 2023

Vandaag waren Petro en zijn zussen bij een legerafdeling op bezoek. Het bleek dat deze groep mannen klaar is met hun training.

(sommigen van hen in België daarvoor geweest). En dat ze morgen uitgezonden worden naar regio Bachmut.....
Daarna stond een bezoek aan nog een legerafdeling op de planning in een bepaalde stad, maar daar mochten ze niet heen, omdat daar vannacht twee drones waren terecht gekomen. En helaas een deel van de munitie is verloren gegaan, die ze net uit Europa hadden gekregen. Helaas zijn er overal in Oekraïne nog mensen die de russen helpen aan informatie en het doorgeven van locaties. Vaak worden ze door de veiligheidsdiensten snel ontdekt en opgepakt.
Daarna naar een ziekenhuis waar gewonde soldaten verblijven. Ze brachten medische hulpgoederen waarnaar gevraagd was van te voren.
Daarna kregen ze een maaltijd aangeboden thuis bij de dominee die deze bezoeken had georganiseerd.
Ook daar werd gezongen, vooral ook speciaal voor hun 20-jarige dochter, die lichamelijk gehandicapt is, vanaf haar geboorte.
En daarna nog een bezoek aan een bejaardenhuis.
Toen weer terug naar het huis van zus Tanya en zwager Micha. Samen buiten nog laat avondeten. Bij hen overnachten 5 soldaten...omdat de kazerne bij hen in de stad een aanslag op hen verwacht....hebben de soldaten het advies gehad om een slaapplaats ergens anders te zoeken....
En ik zeg net tegen Petro, dit alles in 1 dag beleefd, dat is wel erg veel. Hij geeft toe erg moe te zijn, zoveel gezien en vooral ook gehoord in de gesprekken met soldaten....dat moet allemaal weer verwerkt worden..

 

24 juli 2023

Vanmorgen vroeg is een vrachtwagen vertrokken naar Oekraïne. We verwachten hen morgenochtend hier.
Super bedankt aan allen die dit mogelijk maakten!!!
Ik probeer nog een verslagje te maken met de foto's die Petro net stuurde...
Gisteren hebben ze dus gezongen in een gemeente vlakbij Charkiv.
De dienst was buiten, zo'n 120 mensen werden bemoedigd en kregen een voedselpakket.
Na de dienst hadden ze samen met de gemeente een maaltijd. Daar hoorden ze vele verhalen. Deze kerk heeft best een groot aantal leden en vooral ook jongeren die bewust gekozen om te blijven , om niet het gebied te verlaten vanwege de oorlog, maar juist om te blijven dienen. "Heel bijzonder hun motivatie te zien, maar ook fijn om ze gemotiveerd te kunnen hebben met ons bezoek." Aldus Petro.
De reis werd vervolgd naar een dorpje waar vooral zomerhuisjes staan van mensen. Vele wonen daar nu permanent, omdat dat veiliger is dan in de stad Charkiv.
Daar hebben ze gegeten en overnacht in een zomerhuisje van een vrouw Anja, die via onze familie is gevlucht naar Hongarije aan het begin van de oorlog. Dat is apart. Mijn schoonzus bood haar huis aan als toevlucht voor deze vrouw en nu bood ze op haar beurt haar zomerhuisje aan om te verblijven tijdens deze reis naar het oosten.
Ook hier werden zo 'n 45 mensen bij elkaar gebracht om voor hen te zingen en hulp te geven. Een voedselpakket, schoenen, kleding en matrassen.
Ze waren wat te laat daar aangekomen omdat ze 20 minuten werden staande gehouden bij een checkpoint. Het gebied is gevaarlijk omdat het maar 15 km. van de grens met Rusland is. En er dus veel mijnen liggen en drones over vliegen. De soldaten lieten hen uiteindelijk door. Maar adviseerden hun voertuigen te parkeren onder bomen...zo min mogelijk zichtbaar vanuit de lucht. Na Zolotsji gingen ze naar een ander dorp. Daar kwamen ook zo'n 40 mensen op de uitnodiging voor een samenkomst. In dit dorpje komt maar zelden iemand hulp brengen. En dan nog met livemuziek!πŸ˜‰ Dat is helemaal bijzonder...de mensen genoten van het luisteren naar vele liederen.
Daarna was er voor iedereen een emmer met levensmiddelen en kleding.
Petro zei nog, zo'n mooi klein vredig dorpje...maar het gevaar van de agressor zo dichtbij....een paar kilometer letterlijk.....
De terugweg was ook weer niet zo gemakkelijk. Maar ze zijn dankbaar voor deze mogelijkheid om mensen te helpen in afgelegen gebied en dankbaar voor bescherming...

23 juli 2023

Vandaag hebben ze in twee plaatsen gezongen in diensten in de buitenlucht. Voedselpakketten uitgedeeld en nu zijn ze voor morgen weer pakketten aan het inpakken.
De internetverbinding is erg slecht, dus ik krijg nog even geen foto's of video's doorgestuurd van Petro.

Morgen willen ze naar een dorp waar maar 2 keer per maand iets van hulp wordt gebracht. Omdat het daar vaak niet veilig is, moeten de mensen zelf humanitaire hulp gaan halen verder weg.
Verschrikkelijk, gewoon geen woorden voor....een kathedraal in Odessa en het historische centrum van de stad zijn vannacht geraakt door raketten. Gebouwen die staan op de werelderfgoedlijst van Unesco..

 

22 juli 2023

Gisterenavond kwamen ze aan bij zus Tanya, halverwege de reis. Daar hebben ze tot "s avonds laat nog voedselpakketten gemaakt.
De bussen opnieuw ingepakt en gesorteerd op de volgorde van de geplande route
Edward, zomaar nog een Nederlander die Oekraïne helpt, kwam hier in het nieuws. Hij zegt dat het een druppel op de gloeiende plaat is, maar veel druppels zijn samen een stromende rivier. " in Nederland zou ik gaan zitten klagen over de hoge prijzen voor benzine, gas etc. Hier kan ik wat doen. Want ik begrijp dat de verdediging van Oekraïne, dat is ook de verdediging van Europa." Hij heeft nog een grote wens, om bloemen neer te kunnen leggen op de plek waar de MH17 neerviel. ( dat ligt nu nog in bezet gebied).
Anna-Vera heeft vandaag drie dochtertjes van een alleenstaande moeder meegenomen voor een uitje in de stad. We helpen en begeleiden haar in haar leven. Ze getrouwd met een man met een crimineel verleden (wat ze toen niet wist van hem) en die nu alweer voor het derde jaar in de gevangenis verblijft.....
De kinderen hebben genoten!

 

21 juli 2023

Een volle bus hulpgoederen EN gitaar en microfoons.....zo gaat Petro met zijn zussen weer opnieuw een verre reis maken , naar Charkiv- regio. Er zijn dominees die gevraagd hebben om vooral ook te komen zingen, om mensen te komen bemoedigen. Er staan ook een aantal bezoeken aan legerziekenhuizen gepland. Ook daar is om gevraagd, om met zang bemoediging te brengen.
Weer afscheid....dit went nooit!! Maar ik blijf biddend wachten op zijn terugkomst.πŸ™πŸ™

 

18 juli 2023

We zijn erg dankbaar dat Petro en Eduard weer veilig thuis zijn gekomen. Ze stonden drie uur in de hitte aan de grens, maar het is allemaal goed gekomen.

Fijn dat er in Nederland de afgelopen tijd weer zoveel verzameld is voor de interne vluchtelingen en mensen die hun leven weer langzaam proberen op te bouwen na verwoestingen van de oorlog.
Zelfs zoveel dat er binnenkort weer een vrachtwagen naar Oekraïne kan komen.

Dank jullie wel daarvoor!!

 

17 juli 2023

Met een volgeladen bus en een nieuw paspoort voor Eduard in handen, zijn ze weer onderweg in Duitsland nu.
Vandaag is het 9 jaar geleden dat de MH17 ramp plaatsvond en ook in het nieuws in Oekraïne worden de slachtoffers herdacht. Ook een oorlogsmisdaad van de russen...
De krim-brug is weer kapotgeschoten...Het is dubbel: positief, omdat het nodig is dat de grote aanvoer van oorlogsmateriaal stopt via deze brug, maar ook zorgelijk, omdat Poetin wel vergeldingsaanvallen zal laten uitvoeren...

 

16 juli 2023

Petro en Eduard zijn veilig in Nederland bij mijn moeder aangekomen. Nu eerst een goede nacht slaap en morgen inladen en weer terug....
Nog even een uitleg bij de toestemming die mannen kunnen aanvragen via bepaalde bedrijven/organisaties om in Europa humanitaire hulp te gaan ophalen. De toestemming geeft geen garantie dat je de grens over komt...
Hier lijden de goede onder het gedrag van de kwaden. ..Er zijn namelijk sinds het begin van de oorlog, zo'n 20 duizend (!!) mannen het land verlaten met zo'n toestemming en niet meer teruggekeerd...

Daarom wordt de controle aan de grens steeds strenger: Naar wie ga je, waarheen en wat ga je ophalen? Zijn de meest gestelde vragen. Een goede reputatie opbouwen van wat je allemaal het land inbrengt speelt ook mee.
De organisatie moet voor ieder niet-terugkerend persoon een boete betalen van ongeveer 4000 euro. Je begrijpt dat veel bedrijven/organisaties niet meer meewerken of een borgsom kunnen vragen...
Gisteren werd iemand voor de 4e keer deze week teruggestuurd aan de grens, terwijl hij zelf aan het hoofd staat van een organisatie die deze toestemmingen regelt....

 

15 juli 2023

Petro is op een speciale toestemming om humanitaire hulp op te halen in Europa, het land weer uit. Heel bijzonder! Het was even spannend omdat ze aan de grens zelf beslissen of je erdoor mag of niet. Dus het hangt ervan af hoe de pet staat....πŸ˜‰En hij was al 1 keer op deze documenten er niet doorgekomen en velen vertellen dat het niet altijd lukt....
Dus hij is met Eduard en een vriend op weg naar Nederland met een grote lege bus...
En om het nieuwe paspoort van Eduard op te halen.

 

13 juli 2023

Vandaag was de begrafenis van Vasyl. De eerste in ons dorp...En dat is best bijzonder gezien er in alle dorpen en steden om ons heen al gesneuvelde soldaten zijn begraven. De mensen en kinderen van de school stonden aan beide kanten van de route van het ouderlijk huis naar de kerk. Het is uit respect dat je knielt als de stoet passeert en je legt bloemen op de weg voor de rouwauto langskomt.
Ook Liza en Eduard stonden langs de route naar de kerk en toen ik ze thuis bracht daarna, had Liza een vraag: mama, jij huilde, maar ik kan niet huilen om iemand die ik niet gekend heb....ik zei dat dat niet erg is, maar dat we huilen om het verdriet van zijn moeder, zijn vrouw en zijn dochter. Maar we huilen ook omdat het zo verschrikkelijk is dat hij door de oorlog nu niet meer leeft, terwijl hij nog maar 39 jaar oud was....
Ze liet daarna haar knie zien, want lang knielen op asfalt doet zeer! Zei ze.
Maar dat is ook niet erg, want we voelen dan echt respect dat hij gevochten heeft voor onze vrijheid, voor onze bescherming!

Zomaar een weergave van het gesprek met Liza, waar je kippenvel van krijgt als moeder. Wat is het leven in een land in oorlog toch soms zo confronterend...


12 juli 2023


We bouwen het bejaardenhuis op een stuk grond , dat de evangelische kerk van ons dorp heeft gekregen voor sociale projecten. Deze week hebben zij een kinderkamp op het terrein. En daardoor komen er veel mensen langs. Petro heeft het druk met het vertellen van de doel van de bouw ... πŸ˜‰veel mensen zijn erg positief!


11 juli 2023

Slecht nieuws kwam vandaag. Voor ons en ons dorp .....een van onze kennissen die aan de front diende is gestorven. Niet tijdens de gevechten, maar indirect wel. Een hartstilstand...helaas horen we dat vaker, nog vrij jonge mannen wiens hart het niet meer aankan .. πŸ˜₯ Vasyl, geboren in 1983.

 

7 juli 2023

Door de raketaanval op Lviv zijn tot nu toe 10 mensen omgekomen en 52 gewonden. Meer dan dertig gebouwen, ruim 250 appartementen, een kindertehuis, een school en andere gebouwen zijn beschadigd of totaal verwoest.
De jongeman Slavik uit onze straat die vecht aan het front, belde dat hij nu twee weken pauze hebben. Dit na heftige gevechten.

We vragen gebed voor hem, dat hij goed mag uitrusten, lichamelijk en psychisch ook. Hij vertelde dat tijdens het laatste gevecht 4 medestrijders sneuvelden....hij heeft verschrikkelijk beelden op zijn netvlies staan van afgeschoten ledematen...ik weet dat dit heftig is om te lezen en toch deel ik het. Omdat de psychische druk op de soldaten zo groot is, na maanden strijden. Ze krijgen zoveel te verwerken. Een van zijn collega-soldaten heeft in de loopgraaf zelfmoord gepleegd..... Slavik en zijn groep hebben veel te verwerken nu in deze pauze voor hen. πŸ™

 

4 juli 2023

Nadia appte, dat ze nu 1 keer per week 1 kuub water krijgen van iemand die dat komt brengen van 150 km (!) bij hun vandaan. Dit water deelt ze ook uit, ze brengt het vooral bij ouderen en invaliden die op de 3, 4 of 5 etage van een flat wonen en zelf geen water kunnen gaan halen bij de uitdeelpunten.....
Oekraïense verdedigers hebben de afgelopen week 9 km² in het oosten en 28,4 km² in het zuiden bevrijd, het totale bevrijde gebied in het zuiden voor de afgelopen maand is 158,4 km², - De strijders hebben het zwaar, omdat het weer in het zuiden van het land zo'n 35-40 graden. Ze zijn nu vooral bezig met het uitputten van de vijand, wat hopelijk later meer bevrijd gebied zal opleveren. πŸ™


3 juli 2023


Hier volgt een berichtje dat voor velen in deze groep niet nieuw is, omdat we in Nederland al tijdens presentatie avonden het al hebben laten horen en zien.

PRESENTATIE NIEUW PROJECT:

Een paar jaar voordat de oorlog in Oekraïne begon , kregen we de wens om een bejaardenhuis te bouwen in ons dorp. We zagen de nood van de oudere generatie om ons heen: een pensioen wat iedere maand te weinig is om van te leven. En de mantelzorg van de Oekraïense cultuur was niet langer vanzelfsprekend. We begonnen met enige vorm van thuiszorg mensen te helpen. We zagen de lange wachtlijsten in de weinige bestaande bejaardenhuizen in Oekraïne. Petro maakte een tekening van het gebouw en de projectontwikkelaar ging voor ons aan het werk...

Sinds 24 februari 2022, ging dit bouwplan van een nieuw project geheel naar de achtergrond. De oorlog was begonnen... Er kwam een grote stroom van hulp vanuit Nederland en die brachten we naar crisisgebieden. Maar tijdens deze reizen naar het oosten, ontmoeten we ook bejaarden in nood. En in onze omgeving zijn vele bejaarden als vluchtelingen terecht gekomen...
Toen we de laatste stempel van toestemmingen binnen kregen begin 2023, Begrepen we dat we door konden gaan met dit project.
U vraagt zich af: in oorlogstijd? Wij zeggen: Juist nu! Het is juist voor deze generatie ouderen, die een zwaar leven gekend hebben; opgroeien in naoorlogse tijd, geen vrijheid tijdens het communisme, armoede en hard werken voor een klein pensioen en nu...opnieuw oorlog.

We gaan dit project beginnen met het doel om een goede, verzorgde oude dag voor Oekraïense bevolking te schenken. En met de hoop op overwinning, bouwen we nu al aan de toekomst van Oekraïne!!

Helpt u mee?

De hulptransporten naar het oosten en zuiden van Oekraïne zullen doorgaan. En via de sociale media en onze website wordt u/jij op de hoogte gehouden van de bouw.


Mensen staan in de rij voor drinkwater in Nikopol bij de kerk van de zus van Petro. Vandaag belde ik met Nadia en ze zei dat het erg moeilijk is als er al een week geen druppel uit de kraan komt....er wordt water uitgedeeld, maar dat wil je drinken en eten mee koken. Gisteren had ze zich weer een keertje kunnen wassen, met 3 liter water die ze nog hadden. Elke dag ben je afhankelijk van de hoeveelheid die je kan krijgen bij uitdeelpunten......
Omdat zij tegenover de kerncentrale van Zaporizja wonen op een afstand van 7 kilometer, krijgen ze instructies wat te doen als het mis gaat....Velen verlaten de stad nu al. En je kan je ook al registreren voor een plekje in een bus voor evacuatie. Ieder deel van de stad heeft zijn eigen locatie waar de evt. evacuatie zal plaatsvinden.

Nadia zei: "je weet dat het kan gebeuren, maar ergens willen je hersenen die gedachte niet accepteren, dat het zal gebeuren. Het kan toch niet zo zijn dat de russen zoiets verschrikkelijks echt gaan doen.....?! Maar dat zeiden we over de stuwdam ook....
We kunnen alleen hopen en bidden dat het niet zal gebeuren!"πŸ™

 

1 juli 2023

Per 1 juli gaan onze veldwerkers, Arjan en Eveline, stoppen met hun werk in Oekraïne. Ze zijn ondertussen al een tijdje terug in Nederland.
Dit prachtige jonge stel heeft zich ruim 1 jaar mogen inzetten in onze projecten. Ze hebben een goede, indrukwekkende en leerzame tijd gehad hier. Maar ze hebben besloten hun leven op te bouwen in Nederland. We zijn dankbaar voor al het werk wat ze hebben kunnen doen en wensen hun alle goeds en zegen voor de toekomst!
Vandaag is een groepje kinderen naar een film geweest en wat lekkers gegeten. Deze weeskinderen zijn zo blij met een bijzondere dag als deze. Als alle dagen in het kindertehuis zo hetzelfde zijn....

 

 

30 juni 2023

Het is hier al sinds 1 juni zomervakantie en dat is de tijd van zomerkampen, kinderbijbelweken etc.
Anna-Vera is leidster van een groep deze week in het kinderkamp, georganiseerd door onze kerk

 

28 juni 2023

Gisterenavond was er een raketinslag in Kramatorsk, Donetsk-regio.
Verschrikkelijk wat een ellende opnieuw...

De patatbakkers uit Nederland waren ook daar, ze zijn waarschijnlijk in Nederland ook al op tv geweest met hun verhaal.
We hebben net gebeld met Maxim, de vader van een groot pleeggezin die al bijna een jaar in het gastenverblijf bij ons in de straat wonen.

Zij zijn gevlucht uit Kramatorsk naar ons toe vorig jaar. Maar ze wilden even terug voor 2 weken, kijken hoe het huis erbij stond en wat spullen ophalen en misschien hun oude moeder meenemen naar hier...

Ze zijn erg geschrokken gisteren en zien het als een teken dat ze terug moeten naar ons. Terwijl ze eerst dachten ze nog veel langer thuis te blijven...

 

27 juni 2023

Vandaag heeft Petro een hoog-laagbed gebracht in Mukachevo bij een man die halfzijdig verlamd is geraakt door een hersenbloeding. Hij is 56 jaar oud en optimistisch. Maar hij mist zijn werk als taxichauffeur erg, zei hij.
De slaapbank waar hij tot nu toe op lag, staat nu buiten. Petro kreeg hulp van 6 buurmannen. Want het was een flat zonder lift en een smal trappenhuis....

 

26 juni 2023

Vandaag ging het derde deel van de groepsleiding van het kindertehuis een dagje uit. Deze mensen werken 24/7 eigenlijk.

Ze vertelden dat het erg zwaar is. Ook omdat het gedrag van de kinderen soms zo complex is...Maar ook zij willen naar huis in Dnipro...Een van hen vertelde dat ze geen huis meer heeft... Dus even er tussenuit vandaag: Zwembad en een pizza eten met elkaar. Petro werd op de terugweg wel 20 keer bedankt voor deze onvergetelijke dag.
We kregen weer goed bericht van een jonge man bij ons uit de straat. die opgeroepen is en ondertussen al maanden meevecht aan het front. Het gaat goed met hem. Als je 4 dagen niets hoort, wordt je ongerust. Hij belt eigenlijk altijd voordat hij op missie gaat...en dan weet je dat er een paar dagen geen contact is. Daarna belt hij weer op...hij bedankte voor het meeleven en gebed. Stuurde ook een foto, hoe oncomfortabel het leven daar....zelf je plekje maken om je matje en slaapzak neer te leggen...


25 juni 2023

Er wordt vandaag veel gesproken in de media over mogelijke verklaringen rond de gestopte opmars naar Moskou van de Wagnergroep.... Volgens Zelenskiy heeft de wereld gisteren gezien dat de leiders van Rusland nergens controle over hebben. Helemaal niets. Gewoon complete chaos. Een totaal gebrek aan voorspelbaarheid.
Wordt vervolgd....en we hopen dat het Russische imperium zal vallen van binnenuit....
de strijd aan het front gaat door en er zijn kleine successen van terug ingenomen gebied.

 

24 juni 2023
Een heftige nacht voor Oekraïne, waarin 50 raketten werden afgevuurd op Oekraïne door Rusland ...
Terwijl er vannacht intern Rusland een behoorlijk probleem is ontstaan. De Wagner groep heeft zich via de stad Rostov de weg naar Moskou gevonden in een gewapende opstand...
Vorige week op de presentatie avonden hadden we het over de vraag hoelang deze oorlog nog zou duren...Toen zei ik: niemand die dat weet, maar we hopen dat Rusland tegen zichzelf in opstand zal komen...
Het lijkt erop dat dat vannacht concreet is begonnen...
De ongetemde agressie en satanische terreur op Oekraïne zál op hun eigen hoofd neerkomen...
Russische soldaten hebben zich al in krijgsgevangenschap overgegeven aan de Wagnergroep...

 

22 juni 2023

Dankbaar voor een veilige reis. We hebben veel in de warmte in de file gestaan, maar des te blijer om eindelijk weer thuis te zijnπŸ˜‰ Home sweet Home


21 juni 2023

We zijn weer onderweg terug naar huis πŸ‘πŸ‡ΊπŸ‡¦πŸ™
We kijken terug op twee goede weken.
Weken waarin we toch even rust hadden. Zoals Petro zei: alleen al de afwezigheid van de oorlog en het vele werk in Nederland, dat geeft al een rustig gevoel.
En de tijd die we gewoon met ons vijven als gezin doorbrachten was zo fijn.

We kregen ook veel waardevolle tips en adviezen om toch juist de rust te nemen, ondanks het vele slechte nieuws uit Oekraïne, dat tot ons kwam.
En we kregen ook begrip, dat we niet bij iedereen op visite konden gaan, maar we waardeerden alle uitnodigingen!

We zijn heel dankbaar voor alle meeleven en steun ook tijdens de presentatie-avonden. Bijzonder was het zoveel mensen te ontmoeten.
Dank daarvoor!

 

19 juni 2023

We mochten gisterenavond weer een hele goede avond hebben met elkaar in Hardinxveld.
Op deze avond waren ook veel mensen uit Oekraïne aanwezig. Zij leven al een hele tijd in Nederland als vluchtelingen. En voor hen was het ook fijn hun taal en liederen te horen , hun land te zien op de video's. soms tot tranen toe. Wat we lieten zien en vertelden riep ook hun herinneringen weer op. Petro heeft met een aantal gesproken, dat was heel fijn voor hen.
In hardinxveld konden we ook aanwezig zijn in de kerkdienst ,die vooraf ging aan de presentatie avond. Annavera en Petro hebben samen met de gemeente een lied gezongen. Heel mooi om de verbondenheid met elkaar zo te ervaren!

 

16 juni 2023

Terwijl we in Nederland zijn, gaan de raketaanvallen door in Oekraïne...zoals ook nu in Kyiv....veel wordt er onderschept door het luchtafweergeschut, maar ook zoveel schade weer en verdriet!

Er vliegen hier af en toe straaljagers over en dan rent Petro naar buiten om te kijken en zegt hopend....als dat nu maar Oekraïners aan het vliegen zijn die getraind worden.....πŸ˜‰πŸ€”Oekraïne heeft zo heel hard F16 nodig.
Het was een goede samenkomst voor de presentatie in Lunteren, gisterenavond, we waren blij zoveel mensen te zien en te spreken. Dank voor al uw meeleven en steun!

 

15 juni 2023
We kijken terug op een hele goede avond in Ommen.
Presentaties geven deze week, zo fijn dat het mogelijk is met Petro er ook bij!! Het meeleven en steun vanuit Nederland was voelbaar gisterenavond.

 

12 juni 2023

Gisteren mocht Petro zingen in Barneveld, waar de vluchtelingen uit de omgeving iedere zondagmiddag bij elkaar komen voor een kerkdienst met elkaar. Binnenkort wordt een van hen aangesteld als voorganger. Deze samenkomst is heel belangrijk voor deze christenen, verzameld uit zoveel verschillende delen en denominaties in Oekraïne. Hier hebben ze elkaar in eenheid gevonden.

 

9 juni 2023

We kregen vanmorgen vroeg al berichten in onze Oekraïne familie appgroep. Vannacht zijn er 6 kruisraketten uit de lucht geschoten, waarvan brokstukken terecht kwamen vlakbij de zus van Petro in Novogradvolinsk (zitomir regio). Naast het huis van hun kennissen is zelfs een oude vrouw in haar huis omgekomen. Het huis stond in brand. In die straat zijn 12 huizen behoorlijk beschadigd en mensen gewond geraakt.
Vandaag gaan ze met de jeugd van de kerk bij de mensen opruimen en ramen dicht maken/ herstellen.
Petro heeft ook vandaag weer een heel dubbel gevoel. Hij mag in het zonnetje muziek luisteren in NL, maar wordt steeds gebeld door zijn neven.... eigenlijk weet hij dat als we in Oekraïne zouden zijn, dat hij nu onderweg zou zijn met hulpgoederen naar zijn zus Tanya en zwager Misha om te helpen met het opruimen van het puin en het helpen van mensen etc....Ik begrijp hem helemaal, de tegenstelling is zo groot

 

8 juni 2023

ls de waterspiegel van het Kakhov stuwmeer onder de 12,5 meter komt, kan de grootste kerncentrale van Europa bij Zaparozhe geen water meer oppompen om te koelen...
De beschietingen gaan door in het gebied. Mensen doe op hulp zitten te wachten op hun daken, worden weggestuurd door de russen. Omdat zij dat dak nodig hebben om vanaf te schieten....

Er is een school beschoten waarin mensen dachten veilig te zijn voor het water.... echt verschrikkelijk wat de russen aanrichten....
Petro ontspant in Nederland en fietst s avonds door het mooie landschap hier. Maar tegelijk is er ook zoveel zorgelijk nieuws dat hij volgt en berichten leest . Het blijft zo dubbel....
Vanavond hebben we mee mogen eten met de groep Oekraïense vluchtelingen in Lunteren. Elke donderdag is er een maaltijd georganiseerd door 1 van de verschillende kerken in het dorp.

 

6 juni 2023

Na een goede nacht slaap halverwege de reis, gaan we verder. Maar onze harten zijn in Oekraïne en net als altijd kijken we 's ochtends als eerste hoe de nacht was in Oekraïne. Luchtalarm en een raketaanval...
Maar de russen hebben iets vreselijks gedaan vannacht.
De Russische bezetter heeft de stuwdam bij Kakhovka in Gerson regio laten exploderen. Hierdoor moeten inwoners van dorpen en gedeelten van de Gerson worden geëvacueerd... van veel bronnen horen we dat het tegenoffensief in volle gang is en daarom probeert Rusland alles te doen deze niet te laten slagen...
Een groot evacuatie plan is opgezet. Mensen krijgen maar 5 uur om weg te komen. Zo snel stijgt het water.
16 duizend mensen moeten worden geëvacueerd. Uit dorpen waar Petro ook hulpgoederen heeft gebracht.
Deze terroristische actie met de stuwdam kan serieuze gevolgen hebben voor de kerncentrale daar in de buurt.
We zijn veilig in Nederland aangekomen en dankbaar voor een veilige reis.

 

5 juni 2023

We zijn de grenzen over! We zijn zo dankbaar! God heeft onze gebeden verhoord. Mijn Oekraïense vogel is even uit zijn kooi. Want zo is het in de realiteit, dat je als Oekraïense man niet zo maar je land uit kan...ook al houd je heel veel van je land en voel je je thuis in die kooi. En al wil je iedereen helpen in die kooi. Het blijft een gesloten kooi, waar je niet uit kan zonder de juiste documenten. Petro zegt dat dat gevoel moeilijk is te verwoorden. En we zijn daarom zo heel erg blij, dat we nu onderweg zijn naar onze familie en vrienden!
Twee weken geleden probeerde hij op zijn toestemming de grens over te gaan en werd hij teruggestuurd. Nu blijkt dat er bij de grens besloten wordt om je te laten gaan als vervoerder van humanitaire hulp. Het blijft een persoonlijke factor, zeiden ze....
We hebben toen diezelfde dag nog een andere toestemming aangevraagd, via de Oekraïense Baptisten Unie. Die werd zaterdag ingewilligd!! Dit is een toestemming waarin de datums en de grensplaats en het kenteken van je vervoermiddel vastgelegd is. Het ging vandaag vlekkeloos aan de grens. Geen enkele vraag...
En ik kreeg een complimentje van de douane...dat ik al zolang in Oekraïne woon...πŸ˜‰πŸ˜‰

 

3 juni 2023

Het is hier volop seizoen van aardbeien en niet duur...dus vandaag de kinderen in het kindertehuis weer vitaminen kunnen brengen.
En omdat er jarigen waren, ook voor allemaal een lolly!

 

2 juni 2023

En nog een damesfiets op de post. Voor een moeder met 7 jarige dochter in Chernigiv. Ze heeft van de resten van haar huis een klein huisje laren bouwen. Maar geen elektriciteit nog aangelegd. En dus niet ook nog geen stucwerk gedaan...Petro vroeg wat ze nog heel hard nodig heeft.....ze vroeg om 30 meter kabel voor elektriciteit. Die hebben we gekocht en ook opgestuurd.
Sinds 1 juni is het mobiliseren van Oekraïense mannen geïntensiveerd. We zien weer meer politie samen met legerpersoneel op straat....

 

1 juni 2023

Vanmorgen ging Petro naar het legerkantoor om een week extra uitstel te vragen i.v.m. ons bezoek aan Nederland.
Hij kwam terug naar de auto en zei dat hij nog niet gekeken had op het witte briefje, naar de nieuwe oproepdatum daarop.
Samen keken we, verbaasd en verwonderd! Wat bleek: 2 maanden uitstel !!! Samen God gedankt daarvoor. Wat een vreugde, dat Petro zijn werk kan voortzetten en thuis bij zijn gezin mag zijn.
We weten dat jullie meeleven met hem en we vragen ook nu samen met ons dankbaar te zijn.πŸ™

Vanmiddag hebben we alle medische spullen naar Uzhgorod gebracht, waar ze verder gesorteerd en op aanvraag vervoerd worden over vele legerhospitaals in de front-regio's.
Het was een behoorlijke vracht vanuit de afgelopen transporten uit NL. Maria , die hier de leiding heeft, was echt super blij met alle medicijnen en verbandmaterialen.
Vandaag , onderweg van de opslag naar huis, kwam Petro een begrafenis tegen van een gesneuvelde soldaat. Hij stopte en bleef aanwezig uit respect. 49 jaar oud....zijn leven gegeven voor de vrijheid en verdediging van Oekraïne.

 

31 mei 2023

Vandaag weer drie gezinnen  bezocht en levensmiddelen gebracht. Medicijnen besteld voor Irina, die nierpatiënt is, ze bedankte  en stuurde mij een foto vanuit het ziekenhuis, waar ze op dat moment aan de dialyse lag.
Vanmorgen kwam een vrachtwagen uit Nederland bij ons een deel van de vracht uitladen. We hebben veel kerkbanken ontvangen. Genoeg voor onze kerk en nog een andere kerk.

 

30 mei

We zijn deze week heel druk met het voorbereiden van een paar weken afwezigheid.  Als we naar Nederland gaan, willen we alle mensen die we helpen voorzien van voldoende levensmiddelen,  medicijnen en luiers.
De kinderen hadden vandaag de laatste schooldag. Zij kijken enorm uit om na 1 jaar hun oma en familie weer te zien.
Nog test-strips voor de bloedsuikermeter een jongen met diabetes geregeld.
En de gasrekening betalen voor gepensioneerden mensen die niet kunnen rondkomen van hun pensioen.
En het team dat de kindertehuizen met gevluchte weeskinderen bezoekt, hebben vandaag verse aardbeien gebracht. 25 kilo onbespoten vitamientjes voor hen!

Ik lees net in het nieuws dat de kosten voor elektriciteit per 1 juni weer omhoog gaan. Dus dat wordt moeilijk voor het grote,  arme deel van de bevolking. Ook zijn er in vele provincies weer  onderbrekingen in de toevoer elektriciteit....

29 mei

Dit is al de 15e keer deze maand dat vooral Kyiv massaal aangevallen wordt met drones en raketten.
Bidden voor het afweersysteem helpt!! Dat is wat we doen tijdens luchtalarm.
Het is ook erg zwaar voor alle mensen die weer terugkeren naar Oekraine vanuit het buitenland. Zij horen weer al die geluiden...het afweergeschut hoor je ook erg hard en trillen ook je ramen van.....daarom worden deze aanvallen ook gezien als psychische druk die er door de vijand gelegd wordt op de bevolking. Dat is ook terreur.

27 mei

Petro is weer thuis. En vanmorgen zijn we gelijk banden gaan kopen voor het voertuig van een soldaat die hij op een van zijn reizen heeft ontmoet. Gelijk op de post gedaan. Voertuigen lijden erg onder het intensieve gebruik. De soldaat was verbaasd dat hij een dag na zijn telefoontje naar Petro al bericht kreeg van het postbedrijf dat de wielen met banden onderweg waren....hij zei letterlijk: " waar zijn we zonder mensen zoals jullie, die hun woord houden als ze beloven hun best voor je te doen!"
Daarna ging een fiets op de post naar Chernigiv. Petro had afgelopen week 2 fietsen bij zich in de bus. Maar hij ontmoette een man die heel graag een fiets wilde. De zijne was verbrand tijdens de raketinslagen....

25 mei

Vanmorgen kwamen Petro en Jan aan in Chernigiv bij Oksana. Haar huis heeft inmiddels een nieuw dak, en de bovenverdieping heeft nog steeds plastic voor de ramen. Maar haar huis is nu een ontmoetingsplaats en uitdeelcentrum voor hulpgoederen.  Elke dag staat er een lange rij voor de poort te wachten.....
Petro zegt dat het een heel drukke dag was. En weer een dag was vol van luisteren naar de verhalen van mensen. Naast de hulp die ze krijgen, is het zo goed voor de verwerking dat ze praten over wat ze hebben meegemaakt door deze wrede en verschrikkelijke oorlog...

 

24 mei

Met een propvolle bus hulpgoederen is Petro vertrokken  richting Chernigiv.  Onderweg neemt hij Jan mee, die de afgelopen tijd hier in Oekraïne Pavlo ( vervoer van gesneuvelde soldaten) geholpen heeft.
Petro gaat uitladen in Chernigiv bij Oksana,  die alles uitdeelt in die regio, die veel verwoesting heeft. En ook komen er soldaten langs bij haar voor laarzen slaapzakken etc. Een vrouwelijke soldaat bedankte voor de laarzen, Hollandse sloffen en hygiëne producten.

22 mei

Vandaag is  er weer een volle bus vanuit Nederland vertrokken naar oekraine . En Petro heeft zijn volgende rit naar Chernigiv al gepland.

21 mei

Vandaag konden velen van ons naar de kerk...lijkt allemaal zo vanzelfsprekend...Maar dat is het in Oekraïne voor sommigen  niet. Zoals in Origiv, 60 km. Van Zaporizja vandaan. Daar deelden ze vorige week nog humanitaire hulp uit aan mensen . Vannacht brandde het gebouw van de baptistengemeente af, door een aanval met fosforbommen...
Vanavond ben ik even langs geweest bij Natasha in ons dorp. Ze heeft ook de ziekte MS, net als ik. We begrijpen elkaarπŸ˜‰ begrip en een luisterend oor, daar heeft zij zo'n behoefte aan.  Want dat krijgt ze niet van haar omgeving. Haar man vindt dat ze zich aanstelt, hij is vaak dronken en roept dan nare dingen, zoals: "he invalide,  aan jou heb ik ook niks, pak je tas en ga naar je moeder..."  Geld wil hij niet besteden aan haar medicijnen en  andere benodigdheden. Dus hierin helpen we haar.  Ze was blij dat ik even in het zonnetje met haar zat te kletsen. Ik heb ook twee puzzels gegeven om te proberen, omdat ze zich vaak verveelt.

20 mei

Er is een mogelijkheid in Oekraïne dat mannen een toestemming kunnen aanvragen om het land uit te gaan voor het ophalen van humanitaire hulp voor bevolking en het leger.

Deze toestemming hebben we al drie keer aangevraagd voor Petro in het afgelopen half jaar. Het is steeds moeilijker om deze toestemming te krijgen. Maar vorige week kregen we goed nieuws en dat hij naar Europa mag!

Dat betekent dat we onze reis naar nederland konden plannen. En we konden drie presenatie-avonden plannen.
14 juni Ommen
15 juni Lunteren
18 juni Hardinxveld-giessendam.
We hopen velen van jullie te ontmoeten. Jullie mogen best weten dat ik met tranen in mijn ogen een vreugde dansje maakte , toen ik gebeld werd door de contactpersoon en ik hoorde alleen het woord: gefeliciteerd.. eindelijk...πŸ˜€
Petro is 20 maanden niet in Nederland geweest....dankbaar voor deze mogelijkheid.
En met de humanitaire hulp naar Oekraïne brengen komt het vast goed, met zulke goede actieve mensen die inzamelen!

 

19 mei

Vandaag heeft Petro weer een begrafenis bijgewoond in Mukachevo.  Hij doet dit bewust uit respect voor diegene die zijn leven gaf voor zijn land. Het maakt allemaal diepe indruk op Petro. En hij uit vaak zijn gedachten in het schrijven van gedichten.
Zo schreef hij een paar maanden geleden een gedicht over de begrafenis van een soldaat. Naast de kist stond een jonge zwangere vrouw met twee dochtertjes....
Gisteren ging hij met een vrouw (Nadia) van een ver familielid naar de winkel om benodigde dingen te kopen voor haar man aan het front. Verrekijker, kompas etc. Petro ging mee, omdat ze er zelf weinig verstand van heeft en wij als familie bijdragen in de kosten.
Petro kent Nadia niet en zag haar voor het eerst.
Ze raakten aan de praat en Petro liet 1 van zijn gedichten lezen. Nadia begon te huilen. Wat bleek: dit gedicht ging over haar zus!

De zwangere vrouw naast de kist, die beschreven wordt in het gedicht, bleek haar zus te zijn...
Ze stuurde het gedicht gelijk door naar haar zus.
Dat een totaal onbekende man aanwezig was op de begrafenis van haar man en er een gedicht over had geschreven. Dat ontroerde haar.

17 mei

Weer een getuigenis van een voormalig 'half-atheïst' die wel uit gewoonte af en toe de orthodoxe kerk bezocht. Hij vertelt dat zijn moeder hem had gezegd psalm 91 aan z'n eenheid te laten horen. Ze werden de hele nacht beschoten, hun posities brandden, maar ze ze hebben het allemaal overleefd. Hij zegt dat hij tijdens de oorlog totaal anders over het geloof is gaan denken. En hij zegt dat dit niet met angst te maken heeft, maar met het wonder en de realisatie dat God echt bestaat, te vertrouwen is en wonderen doet.
De moeder van een gehandicapt meisje was ontroerd dat er weer op tijd hulp kwam voor haar dochter. Luiers en lotiondoekjes uit Nederland.  Dit is hier erg duur en ze kan het niet zelf aanschaffen.  We hoorden  hun hulpvraag via een vrouw uit onze kerk. Ze ziet haar elke week  omdat hun kinderen beide naar dezelfde  logopedist gaan.
Zus Mary kwam vanavond even langs om te vertellen over hun reis naar Tserkuni, Charkiv regio. Ze hebben kleding uit Nederland gebracht en  voedselpakketten gemaakt en uitgedeeld.

 

16 mei

In de hulptransporten zitten soms ook fietsen. Petro heeft er eentje gegeven aan de burgemeester van een dorp wat veel verwoesting heeft. Nu kan hij zijn werk op de fiets doen.

14 mei

Vandaag is Anna-Vera meegeweest naar twee kindertehuizen waar een team actief is met kinderprogramma's, gesponsord door onze stichting. Ze gaan iedere zaterdag. Vandaag kreeg de leiding een kadootje voor moederdag.

13 mei

De afgelopen paar dagen heeft Oekraïne 17.3 km2 aan de frontlinie, overwegend bij Bachmut bevrijd. Het lijkt niet veel, maar het is van groot belang voor de motivatie van het Oekraiense leger en demotivatie van het russische leger.
Wetend dat de afstand op sommige plekken tussen de twee partijen aan het front maar 100- 200 meter is. Dan is iedere kilometer van wezenlijk belang!

 

12 mei

Anna-Vera en Petro zijn vandaag weer thuis gekomen. Hij heeft  weer veel verhalen te vertellen.....Petro zucht: " en nu weer even alles verwerken....ik heb al veel verwoesting gezien. Maar ieder  huis , heeft bewoners met hun eigen verhaal....dat raakt je steeds weer opnieuw.."

Vandaag kwam ook Jan uit Nederland aan. Hij gaat 2 weken Pavlo helpen en ondersteunen in zijn 'werk'. Het vervoeren van de gesneuvelde soldaten naar huis .Hij heeft enige ervaring, omdat hij een half jaar in Bosnië heeft gediend in het leger. Het interview in EO-Visie, had hem bijzonder geraakt en hij kwam om het idee om niet alleen financiële hulp te geven, maar ook werkelijk hierheen te komen om hem te helpen met zijn zware taak. Laten we hopen en bidden dat hij een goede ondersteuning mag zijn voor Pavlo de komende tijd. En πŸ™voor hun veiligheid ook.

11 mei

Gisteren kregen we ook goed nieuws dat er een aantal vierkante kilometers zijn heroverd door het Oekraïense leger in Bachmut.
En  dat een groot deel van de 72ste Russische brigade is geliquideerd, gevlucht en gevangengenomen. Ook een  grote hoeveelheid wagner soldaten zijn geliquideerd. Rusland had gehoopt dat ze voor 9 mei met de overwinning op Bachmut konden pronken...
Blijf bidden voor moed, kracht, wijsheid, energie, doorzettingsvermogen voor het Oekraiense leger.
Vandaag hebben ze 1 bus vol hulpgoederen in Chernigiv  bij onze contactpersoon Oksana kunnen uitladen.
Chernigiv-regio lag ook op de route naar Kyiv en is dus aan het begin van de oorlog behoorlijk verwoest...Oksana deelt dagelijks hulp uit naast haar huis. De mensen verdringen soms elkaar voor haar poort...ze laat ze per 2 of 3 naar binnen om kleding, schoenen en andere dingen uit te zoeken.
Ze is spontaan hiermee begonnen en had niet gedacht dat ze het dagelijks zo druk zou krijgen...dat iedereen haar nu weet te vinden. Zowel organisaties die goederen komen brengen en mensen die hulp nodig hebben.  Ze heeft inmiddels een team van 8 mensen actief met haar meewerken.

 

10 mei

Er werden vandaag ook nog pakketjes gemaakt voor gewonde soldaten. Met daarin o.a.  Blikje cola, snicker, chips,en hygiene artikelen.

9 mei

Mijn vriendin (woont net buiten Kyiv) schrijft het volgende:

Daarom is het zo van belang om concreet te bidden voor de militairen van het luchtafweersysteem. Ik weet wat het is als kruisraketten inslaan, de hoeveelheid explosieve stof zorgt ervoor dat een hele stad zo groot als Amersfoort  (=Brovary) het door de hele bodem hoort en voelt gaan. De klap is zo hard dat als je in een auto rijdt op dat moment (wat een keer bij ons het geval was) dat je auto slingert van de de luchtdruk, schrik en desoriëntatie, omdat je niet gelijk kunt thuisbrengen waar de inslag precies is.
Daarom betekent voor ons hier in het westen, dat als het luchtalarm afgaat in (delen van ) Oekraïne dat dat een oproep is om te bidden. Dat de raketten goed onderschept mogen worden en burgers gespaard blijven.


8 mei

Het was voor Oekraïne weer een heftige nacht.   Vannacht zijn er 35 shahed drones op Kyiv regio afgeschoten,  maar gelukkig zijn alle 35 onderschept door het afweergeschut!
Normaal gesproken vieren we hier bevrijdingsdag op 9 mei. Maar president Zelenskiy heeft een wetsvoorstel ingediend om dit te verplaatsen naar 8 mei. Omdat de russen het ook vieren op 9 mei. En het zien en groots vieren  als een overwinningsdag ieder jaar.....
Ook ondertekende de president een decreet dat er elk jaar op 9 mei "Europadag" zal zijn - "we zullen onze historische eenheid eren van alle Europeanen die het nazisme hebben vernietigd en het onbezonnenheid hebben verslagen."
Vandaag hebben we gewerkt in de opslag en een busje naar Ternopil (centraal Oekraïne) dozen kleding meegegeven voor vluchtelingen. Daarna de lading voor morgen ingepakt en klaargezet voor de reis van Petro en Anna-Vera naar de Zyitomir-regio.

7 mei

Vannacht was het weer erg onrustig in het oosten. Balakleya, Volsjansk , maar ook het zuiden, Mikolaev en Nikopol regio....De russen doen dit ook om vooral in het zuidoosten te achterhalen waar de luchtafweersystemen staan, te lokaliseren.

4 mei

Vandaag zijn we door de mooie groene Karpaten gereden op weg naar een bruiloft van vrienden morgen.  De controlepost onderweg herinnert je aan de realiteit.
We hebben heel veel laarzen gekregen uit Nederland. Ik krijg steeds foto's  binnen van onze contactpersonen uit  verschillende plaatsen in Oekraïne.  Heel dankbare mensen!

 

3 mei

We hebben een paar ton hulpgoederen gebracht naar Oksana in Chernigiv.  Zij deelt dagelijks hulp uit aan mensen vanaf het pad naast haar huis. Mensen komen uit omliggende dorpen om hulp. Velen hebben geen huis en inboedel/kleding meer. Ze staan soms werkelijk te dringen om hulp...
De stad Gerson gaat vanaf vrijdagavond voor 3 dagen dicht. Er zal een 3-daagse avondklok helden, dus de bevolking mag drie dagen lang hun huis en stad niet uit. Dat betekent voorraden aanleggen voor hen.
Vanuit onze kerk zouden ze met drie bussen hulpgoederen naar Gerson gaan, maar,dat is nu uitgesteld.

 

1 mei

Gisteren bij mijn schoonmoeder een fijne tijd gehad. Er zijn 3 vrouwen op bezoek bij mijn schoonzusje. 2 uit Kyiv regio, die de inval van de russen in hun dorp op weg naar Kyiv hebben doorleefd,  overleefd. En een vrouw uit Gerson regio met haar dochter. Zij is een van onze contactpersonen daar. Ze zijn hier om een weekje tot rust te komen. Dat is wat we kunnen doen voor hen. Hier in onze provincie laten onstpannen zonder de spanning van artillerie geluiden etc. Ze praten over hun oorlogservaringen,  ze wandelen, ze gaan zwemmen er wordt voor ze gekookt etc.
We hadden ook even Pavlo op zoek. ( kapelaan/volunteer, die de lichamen van gesneuvelde soldaten thuisbrengt bij de familie) Hij was in de buurt en we hadden een envelop met giften voor hem. Zijn busje heeft meer dan 100 duizend kilometer gereden. Dus moest een flinke onderhoudsbeurt. Pavlo was erg ontroerd toen hij begreep dat het bedrag wat het  garagebedrijf had genoemd, precies  het bedrag was dat in deze envelop met steun uit Nederland zat.!! Hij zei dat hij hoopte op een tijd, na de overwinning,  dat hij rustig  een boek mag schrijven over alles wat hij heeft meegemaakt...

Hij had veel te vertellen, ook zaken waar je echt niet blij van wordt, maar juist zo  pessimistisch van zou worden...
Hij vroeg om gebed, want het valt hem erg zwaar de afgelopen maand vooral., Hij heeft nachtmerries soms en kan het werk ook niet goed loslaten als hij een paar vrije dagen heeft...

 

29 april 2023

Vandaag reden Petro en ik uit de stad naar huis en toen we in een file terecht kwamen, en de vlaggen in de verte zagen, begrepen we dat ook in dit dorp de eerste gesneuvelde inwoner werd thuisgebracht om te worden begraven...
Het is indrukwekkend en tranen sprongen me in de ogen...langs de weg overal bloemen op het asfalt gelegd, knielende inwoners van het dorp langs de route..
Petro zei alleen maar: "ik kan niet anders dan hier naar deze begrafenis gaan, dat weet je, dat begrijp jij.."
Ik ben naar huis gegaan en Petro bleef in het dorpje om zijn respect te tonen bij de begrafenis.  52 jaar oud was deze soldaat, zijn vrouw en 1 dochter achterlatend...


Anna-Vera was vandaag mee met het team dat iedere zaterdag naar het kindertehuis gaat. Vandaag maakte ze broodjes ham/kaas met de kinderen. De kinderen zijn zo blij met extra aandacht! En allemaal nog een zakje koekjes uit Nederland 

 

28 april:

Het was een verschrikkelijke nacht voor Oekraïne.  Opnieuw een massaraketaanval. Op flats! En woonhuizen in Uman, Dnipro, Kyiv...

In Vovsjansk is vandaag een kinderdagverblijf geraakt....Vovsjansk is de plaats waar een maand geleden Petro nog hulp bracht, maar waar ze nu al twee weken afraden om naar toe te gaan....
En wat zo indrukwekkend is dat christenen die op 3 minuten afstand van het geraakte flatgebouw in Uman,  direct in actie kwamen. Ze motiveerde alle kerkleden om mee te helpen. Er werden ramen dichtgeplakt met plastic. Vele flatwoningen hebben als schade kapotte ramen, die werden tijdelijk dichtgemaakt. Vrouwen maken alles klaar om buiten bij de flat mensen eten en drinken aan te bieden. Er wordt geholpen met opruimen bij de mensen thuis. Vanavond deelde ze warme maaltijden uit, ook aan de reddingwerkers. Het was de hele dag druk en hard werken, vertellen ze. Naast de warme thee en koffie boden ze vooral ook een luisterend oor. De dominee van deze evangelische gemeente zegt; ik ben trots op mijn gemeenteleden, die zich allemaal inzetten, dit is kerk zijn in de praktijk. Je naaste in nood en verdriet helpen.

 

25 april:

 

De bus vol pakketten op weg naar de kerk in Novogradvolinsk,  waar een bijeenkomst zal zijn met weduwen van gesneuvelde soldaten. Georganiseerd door de 2 zussen van Petro. Voor hen werd een woord van bemoediging gesproken vanuit het Bijbelboek Job en natuurlijk ook voor hen liederen om een hart onder de riem te steken.
Daarna was er buiten een lange tafel vol met lekker hapjes, hartig en zoet. Er werd veel met elkaar gepraat,  deze vrouwen hebben allemaal hun eigen verhaal, maar vinden herkenning en steun bij elkaar.
Aan het eind van de middag kregen ze een tas vol met levensmiddelen,  hygieneprodukten, een geurkaars en keukentextiel. Ook voor alle vrouwen een grote zak wasmiddel. Dan weer naar huis....waar hun man en vader van de kinderen zo gemist wordt...Hopelijk hebben ze een fijne middag gehad en troost ervaren...

 

Een van de vrouwen deelde haar verdrietige ervaring, van het twee keer begraven van haar man....Er kwam maar een deel van zijn lichaam terug van het front om te begraven ...later werd ze gebeld dat er via DNA onderzoek in het mortuarium was gebleken dat er nog een deel van hem was gevonden, en ze opnieuw moest begraven... Deze verhalen zijn heel heftig.  Deze oorlog is heftig!  Elke dag weer....
Dit soort acties sluiten helemaal aan bij het doel van onze stichting. Het uitdelen van materiële hulp, vanuit de Bijbelse opdracht en hoop geven. Kleinschalig en  met persoonlijke aandacht. Bid en werk!

24 april:

 

Er is nu in veel dorpen veel behoefte aan huishoudelijke apparaten...ze gaan weer wonen in hun opgeknapte woningen, maar de inboedel is verloren gegaan....vandaar nu ook dit soort hulp. De bewoners geven toe dat ze zonder de hulp van volunteers niet het jaar waren doorgekomen...eerst de voedselpakketten en nu ook de praktische dingen.
De vrijwilligers bezochten ook een plek in het bos naast het dorp waar veel Oekraïense soldaten zijn gesneuveld vorig jaar toen ze de russen wilden tegenhouden op hun weg naar Kiev....
Er is een gedenksteen en sommige soldaten zijn daar begraven.

 

22 april:

 

Vandaag was de bijeenkomst voor de kinderen van gesneuvelde soldaten. Een interessant programma voor hen. Met ook een vertelling van het paasverhaal. Met de aandacht voor hen en het cadeautje waren ze erg blij!

 

21 april:

Petro is gearriveerd bij zijn zus in Novogradvolinsk, met het team. Daar worden nu nog met z'n allen voedselpakketten ingepakt om morgen uit te delen.

We hebben 100 tasjes met lekkernijen gevuld die met Petro mee zijn naar Novogradvolinsk. Deze tasjes zullen morgen uitgedeeld worden aan de kinderen, waarvan hun vader is gesneuveld in de oorlog....voor hen is er een speciale bijeenkomst georganiseerd.

20 april:

Onze H2oek-bus zit weer helemaal vol, morgen hoopt Petro te vertrekken met hulpgoederen en een aantal mensen uit Canada (via de stichting van zijn zus).Ze gaan o.a. naar de verwoeste dorpen in de Kiev regio.

 

19 april

De levens van de gewonden redden: grenswachten vestigden een Oekraïens record voor het doneren van bloed.
Meer dan 90 liter bloed werd op één dag overgedragen door 200 grenswachters in de regio Kiev.  Zo vestigde het leger een record voor Oekraïne. Onder degenen die vandaag donor werden, waren de Verdedigers van Mariupol, die onlangs uit gevangenschap waren teruggekeerd.

"Donorbloed is nooit te veel.  Na de tweede verwonding kreeg ik zelf ook donorbloed.  Tegenwoordig kan iedereen deelnemen aan het doneren van bloed en het leven redden van een gewonde soldaten van Oekraïne", aldus Sergej Deneiko.

 

18 april:

Gisteravond zijn we weer bij de vluchtelingen op bezoek geweest, die leven in het ziekenhuis bij ons het dorp.
Samen gezongen en samen en bijgepraat. Vrouwen uit onze kerk hadden taarten gebakken voor hen.
En nieuwe puzzels gebracht!πŸ˜‰ we zien dat ze ze op karton plakken en ophangen. het wordt steeds gezelliger in de gemeenschappelijke hal/woonkamer...

 

17 april 

Voor een reis naar het oosten werden er tientallen scheppen, schoffels klaargemaakt om uit te delen.
Petro zou ook meegaan, maar kon nu niet weg vanwege Pasen en zijn taken in de kerk.. 
Toen de groep in Charkiv aankwam, vroeg de kapelaan: waar is Petro? Hij had  hem zo verwacht weer te ontmoeten...
Het dorp waar ze de vorige keer waren, konden ze niet heen. Uit veiligheidsredenen was het niet bereikbaar....dat betekent dat het dorp onder vuur kan liggen....dat was een teleurstelling,  want we weten dat daar de mensen op deze hulp zaten te wachten. Maar ze werden naar een ander dorp geleid, waar de mensen heel blij waren de groep te zien!

 

16 april

Vandaag vieren we hier paasfeest. Christus is opgestaan !
De overwinning op de dood, op het kwaad. Het licht overwint altijd de duisternis!

Het is een Oekraïens gebruik om rond Pasen begraafplaatsen te bezoeken.
Dit jaar is de toegang tot veel begraafplaatsen verboden vanwege mijngevaar, vooral in voormalige gevechtsgebieden.

 

14 april

Het was gisteren weer erg onrustig bij mijn schoonzusje in Nikopol. Dat er artillerie geluiden zijn...dat went...zegt ze, maar als het intensief is valt me dat op....en denk je waar en wie zal hieronder lijden....

 

11 april

We krijgen dagelijks foto's en video's van Oksana in Chernigiv,  die 3000 kilo aan hulpgoederen uit Nederland mag uitdelen op het pad naast haar huis. Honderden mensen weten haar huis te vinden....ze verdeelt alles eerlijk en geeft voornamelijk de hulp aan mensen die alles kwijt zijn. De mensen die komen hebben soms een verklaring van de overheid op papier bij zich. Waarop bijv. staat: huis voor 90 % verwoest/ verbrand....

 

Het werk in ons dorp en omgeving gaat ook door. Mensen weten dat we een 'uitleencentrum' zijn voor hulpmiddelen. Vandaag werd  Petro gebeld om een hoog-laag-bed te brengen bij een vrouw die haar heup gekneusd heeft na een val in de tuin.

 

5 april

 

Petro is samen met zijn zus Mary vandaag ook naar Chernigiv vertrokken met een volle bus. Hij gaat naar onze contactpersoon Oksana en kijken wat er in de omgeving daar nodig is.

 

4 april 

 

Gisteren hebben we weer een vrachtwagentje kunnen vullen met kleding, beddengoed,  laarzen en schoenenetc. Vanmorgen werden we gebeld dat het in Chernigiv is aangekomen. Chernigiv ligt ten noorden van Kiev en heeft erg geleden onder de inval van de russen in het begin van de oorlog. En nog steeds wonen veel mensen daar in hun nog overeind gebleven schuurtje, primitief herstelde huizen en zelfs tenten...we hebben een contactpersoon daar die al deze hulp gaat uitdelen.

Ook kreeg ik bericht van de medische eenheid die erg blij is met de EHBO tassen en tourniquets uit Nederland.

 

3 april

De afgelopen week komen er bij ons steeds meer hulpvragen binnen, niet meer zozeer om kleding als om zaden en schoffels, etc. .het wordt voorjaar en mensen willen in de verwoeste dorpen toch allemaal hun land gaan verbouwen. In bepaalde gebieden kan dat ook weer veilig. Het land verbouwen,  betekent voedsel van eigen land straks.....
We hebben al wat uitgedeeld, maar we gaan kijken hoe we dit nog meer kunnen doen.

 

 

Zo blij met koekjes uit Nederland en de overgebleven kerstpakketten van onze kerstpakketten-inpak-actie.

 

 

 

 

1 april 2023

Vandaag gingen Anna-Vera en Eveline naar het kindertehuis,  om vooral ook de kleine kinderen extra aandacht te geven.

Gisteren hebben we als stichting ook financieel bijgedragen aan een uitje naar het zwembad voor de oudste kinderen van het kindertehuis in Mukachevo.

Vandaag om 14:00 moet Petro zich weer melden op het legerkantoor.
We zijn zo dankbaar voor weer een maand uitstel.
Vandaag gingen 2 diakenen uit onze kerk ook. Er is een nieuwe persoon op het legerkantoor gekomen, die iedere christen flink aanpakt, zodra blijkt dat ze geen wapen willen dragen. 'Verrader, hoe kan je je land verdedigen zonder wapen"...maar deze 2 broeders uit de kerk, kregen gelukkig ook een maand uitstel.


29 maart

Wat mij blij maakt is dat er zoveel hulp wordt uitgedeeld en er goed contact is tussen de gevers, uitdelers en ontvangers. Het is een goede manier van elkaar verantwoording afleggen. Schrijven aan elkaar over speciale hulp die nodig is voor iemand, bijvoorbeeld. Elkaar helpen met datgene waar vraag naar is. Zo persoonlijk 'maatwerk' te leveren....
Dit is belangrijk, ook omdat we leven in een land met corruptie, waar nu tegen gestreden wordt. Helaas zijn er soms verhalen in het nieuws van corruptie met humanitaire goederen. Maar wat wij beleven is een goede samenwerking en elkaar respecteren en met verantwoordelijkheidsgevoel hulp te verlenen.

De postbedrijven maken overuren in Oekraïne. Zeker in deze tijden van het verzenden van hulp. En het is relatief goedkoop, zeker erg goedkoop in vergelijking met de pakketpost in Nederland..... gisteren stuurden we 5 bananendozen op voor 12 euro.! Iedereen blij.


28 maart

Vanmorgen nog 40 pakketten erbij gemaakt, dus totaal 120 voedselpakketten ingeladen, veel rubberen laarzen. En nog keuken gerei en dekens mee om uit te delen.


27 maart

Ik ben bezig geweest met speciale dozen waarin veel dingen zitten die voor soldaten aan het front, makkelijk te eten zijn tussendoor. Zoals energierepen, ontbijtkoek, cup-a-soup, zoutjes en nootjes etc.


Sinds kort weten we dat een achterneef van Petro, Yura Bernyk gestationeerd is bij Bagmut. We bidden voor hem en hij heeft om de paar dagen goed bereik om hem te bellen. Hun walky-talky was stuk gegaan en toen hebben we als familie geld verzameld voor een nieuwe..
Vandaag heeft Petro een generator, een doos warme sokken en voedsel naar hem gestuurd via de post.
Hij vertelt ook hoe zwaar de strijd is en hoe onbegaanbaar het gebied is....de laatste kilometers naar hun front moeten lopend door het veld/modder afgelegd worden omdat met auto 's niet meer bereikbaar is... 


24 maart

Vandaag sprak ik met een vrouw uit Mikolaev, haar man is kapelaan en pastor. Ze zei dat het soms zo moeilijk is om te horen wat vooral kinderen vertellen over hoe ze de oorlog ervaren( "het duurt al zolang..dat heeft zijn weerslag op kinderen", zei ze),
Maar ook vooral de afwezigheid van vader ...kinderen die voortdurend leven met de gedachte of papa nog levend terugkomt, of ze hun papa nog zullen zien...en kinderen die weten dat dat niet meer gebeuren zal. Ze zegt dat het echt zwaar is om zo een uurtje te luisteren naar kinderen en hoe het beste te reageren op hun verhalen en vragen.....


22 maart

En na een paar uurtjes rust, opnieuw luchtalarm. Ik blijf het zeggen, dit is met name psychologisch terrorisme! En de ellende is, omdat het nu weer om een Wit-Russische straaljager gaat, of het plan is raketten af te vuren. Iedereen die je spreekt zegt het zo vreselijk zat te zijn.


21 maart
Vandaag weer 3 ton ingeladen voor een sociaal centrum in Kremenchuk. (1000 km. hier vandaan) Daar worden al deze hulpgoederen uitgedeeld aan vluchtelingen die daar wonen en de bevolking die lijdt onder de gevolgen van de oorlog.


20 maart

Terwijl Petro naar huis rijdt vertelt hij onderweg al zijn belevenissen aan me...wat een verhalen , zoveel nood, verwoesting gezien en zoveel verdriet en pijn gezien op de gezichten van de mensen.... En tegelijk hoor ik in zijn stem enthousiasme en overtuiging om door te gaan met het bezoeken van de meest afgelegen dorpen, waar nog geen volunteers zijn geweest....waar mensen letterlijk huilen van dankbaarheid en bemoedigd worden....

18  maart

Omdat gisteren maar 1 bus het gebied aan de grens met Rusland mee kon gaan, was het vandaag zo, dat de andere bussen naar een dorpje richting Izjum/Balakleya gingen. Daar stonden de mensen hun al op te wachten.... In ieder voedselpakket zit ook christelijke lectuur. Mensen vragen er zelf naar, ze zijn zo op zoek naar antwoorden...
Petro vertelde dat de mensen lang bij elkaar bleven op het plein. Ze deelden hun verhalen...Ze huilden van verdriet en later van dankbaarheid voor de aandacht en het voedselpakket.

Op de oproep voor ontmoetings- bijeenkomst in Charkiv, kwamen vanmorgen bijna 300 mensen! Bid voor de harten die vandaag over hoop in God gehoord hebben...Petro raakt steeds meer van overtuigd dat zang, het horen van liederen in deze zware tijden, de mensen troost en bemoedigt. Dat zeiden de mensen zelf na de bijeenkomst.
Toen hij aan het zingen was zag hij een vrouw veel huilen. Na de bijeenkomst, is hij met deze vrouw gaan praten. Hij heeft naast haar gezeten en wel 20 minuten met haar gepraat. Vooral geluisterd naar haar verhaal en gekeken naar de beelden op haar telefoon. Haar zoon van 42 jaar was pas omgekomen aan het front....
Aan het einde van het gesprek bedankte ze voor de tijd, troost een aandacht die ze kreeg van Petro. En zei tegen hem: " leef, jongen, blijf leven en dienen....!"

17 maart

 

25 km parallel gereden aan de Russische grens, dus werd geadviseerd om beschermende vesten aan te doen...
Daarna naar een plekje 6 km. bij Rusland vandaan...het stadje had 18 duizend inwoners, nog 3000 inwoners nu....
Ze moesten weer veel omrijden omdat bruggen zijn kapotgeschoten. Een voetgangers brug is aangelegd.

Terug in Charkiv, waren ze net op tijd om nog een dienst mee te maken. De mensen waren erg verrast en blij met de zang van deze groep volunteers. Eerder schreef ik al dat kerken een belangrijke rol hebben in deze tijden. Mensen zoeken hulp, troost en bemoediging.


16 maart


Britse militaire instructeur over Oekraïense verdedigers: Oekraïners weten op hoog niveau hoe ze met drones kunnen werken, daar kunnen wij en de rest van de wereld van leren. Zij maken indruk op ons ook door hun motivatie.

Hij zei dat ondanks de taalbarrière en de complexiteit van de uitrusting het Oekraïense leger beter presteerde dan zijn Britse cadetten.

 

15 maart

 

Petro heeft geladen en gaat vandaag weer richting oosten. De bus kijkt niet vol, naar zit aan zijn max. Kilo's. Een generator weegt veel. De reis gaat richting Charkov en omstreken, ze zullen met meer bussen aansluiten bij hem halverwege. De vracht is bedoeld voor een plaats waar ze zelf niet heen mogen, vanwege plaatselijke regels ter bescherming van de bevolking. Maar ze brengen het zo dichtbij mogelijk en de plaatselijke hulpverleners brengen het verder.

 

12 maart 

 

Gisterenavond hadden we alweer Nederlanders aan de keukentafel. Ze hadden wel 12 uur aan de grens gestaan, maar moedig en geduldig volgehouden!
Met een volle vrachtwagen en aanhanger met daarop de auto om in te voeren voor een dominee uit de Charkiv regio. De export uit EU had wat voeten in de aarde, vandaar dat het aan de grens lang duurde. Morgen hopen we de invoer van de auto verder te regelen voor deze dominee.

 

9 maart

 

Vandaag hadden we bezoek uit Nederland,  4 mensen uit Ommen, van stichting SOVO.  Zo fijn om al vele jaren samen te werken met deze enthousiaste mensen!  We zijn ook zeker bemoedigd  door hun bezoek.
Vanochtend met hen naar de markt geweest om inkopen te doen voor 80 voedselpakketten. En alle hulpgoederen, die ze bij zich hadden, naar de opslag gebracht. Hartelijk dank!!

 

8 maart 

 

Gisteren hebben we cadeautjes klaargemaakt om vandaag uit te delen aan de groepsleiding van 2 kindertehuizen,  die hier al een jaar verblijven (vanuit Dnipro gevlucht) Ze waren erg blij met deze aandacht voor hen, vandaag op wereld Vrouwendag. Deze dag wordt in Oekraïne erg serieus gevierd. Met bloemen en felicitaties. 

Ook in Mukachevo in het kindertehuis waren vooral ook de kinderen blij om de groep vrijwilligers uit onze kerk weer te ontmoeten.  Ze gaan iedere zaterdag naar dit tehuis om activiteiten te doen met de kinderen. Onze stichting helpt hierbij bij te dragen in de kosten voor materiaal voor de activiteiten en iets lekkers voor de kinderen.

 

Gisterenavond met een groot deel van onze grote Bernik familie de verjaardag gevierd van mama. Het was goed om met elkaar te zijn en we hadden afgesproken een avond niet over de oorlog te praten of discussiëren  .. maar dat was  nog best lastig...

 

De strijd om Bagmut is al maanden aan de gang. Iedereen weet het. Verliezen aan beide zijden zijn groot. Er wordt gezegd 1 op 7. Dus de verliezen zijn 7x zo groot aan Russische zijde.
Een soldaat zei tegen Petro:. Als we 50 russen tegenover ons hebben en hen uitschakelen, komen er gelijk 100  nieuwe voor in de plaats....
De vraag: waarom Bagmut?  Niet strategisch, maar van grote waarde in deze strijd. Het tegenhouden van de aanvallende russen. Ook dat vroeg Petro aan deze soldaat, die daar nu vecht. Waarom Bagmut?
Hij zei: als we vandaag Bagmut verliezen, dan staan ze morgen in Kiev....(bij wijze van spreken... maar zijn korte antwoord was duidelijk). Veel wapens en zware legervoertuigen uit Europa en USA worden nu daar ingezet.
En in het klein, sturen wij wat we kunnen die kant op. Een soldaat vroeg deze week om een generator en die hebben we opgestuurd naar het dichtstbijzijnde postkantoor daar in de buurt. Een grote doos met thermosokken nam hij ook dankbaar aan....:"Daar zullen mijn jongens erg blij mee zijn.."
Zo doen we allemaal wat, in het groot en in het klein. "Alles voor de overwinning!" Zeggen ze hier altijd.
Volunteers komen de stad niet meer in en zelfs niet dichtbij. Alleen diegene die rechtstreeks in contact staan met het leger ter bescherming bij hun werkzaamheden. Dagelijks worden er mensen voorzien van hulp, en velen geëvacueerd uit de stad...

6 maart

 

We hebben nu al weer een tijdje voortdurend elektriciteit,  wat heerlijk! Er is zo keihard gewerkt om de centrales en alles weer werkend te krijgen. Daarnaast zijn er transformatoren geplaatst op andere plekken, die zijn dus ook niet bekend bij de vijand. Hopelijk blijft het zo. Want wat een zorg minder als je niet meer hoeft te leven volgens een dagschema qua stroomvoorziening!! 

 

3 maart

Ze zijn vandaag weer terug geweest in het dorp vlakbij Gerson, waar Petro laatst ook was. Ze brachten nu ook de spullen waar de mensen om vroegen. Heel praktische dingen als bezems, emmers, teilen etc.


1 maart 2023
Anna-Vera is bij haar tante Tanya,( zus van Petro, in een stad voor Kiev.) Ze hebben vandaag voedselpakketten gemaakt en zullen morgen op reis gaan om ze te gaan uitdelen in het oosten.


25 februari

Vandaag is Petro naar een begrafenis van een omgekomen soldaat.
Daarna moet hij om 14:00 weer melden op het legerkantoor.
Voor het eerst kon ik niet mee met Petro, om fysiek buiten bij het legerkantoor te wachten op hem.
Ik verzorg nu mijn schoonmoeder na haar oogoperatie.
Toch ben ik thuis in gedachten en gebed bij hem. En hij belde me gelijk op met het goede nieuws dat hij een maand uitstel heeft gekregen.!! Zo dankbaar!
Petro vertelde in het gesprek met de kolonel over alles wat hij de afgelopen maand had gedaan en meegemaakt had. Hij liet beelden van hun laatste reis naar Cherson zien aan hem. Hij gaf Petro 2 keer een flinke schouderklap en zei respect te hebben voor zijn bijdrage aan het Oekraïense volk en leger.


23 februari

Liza komt net terug van het kinderkoor, en roept ineens: Mama, morgen is het een jaar! Ze besefte ineens welke datum het morgen is en wat dat betekent...... morgen de 24e wordt iedereen opgeroepen om te vasten en te bidden voor : Gods bescherming, overwinning voor Oekraïne.
Het is erg beladen om terug te kijken op het afgelopen jaar....beelden schieten door je hoofd als flitsen en wat een hoop herinneringen, aan wat we deden en hoe we het beleefden als gezin....
Anna-Vera zegt net: hopelijk worden we niet op dezelfde manier wakker geschrikt als vorig jaar.....niemand van ons zal ooit vergeten hoe we de ochtend van de 24e wakker werden.....en al die 365 dagen erna......
We kijken liever hoopvol en biddend vooruit....


22 februari

We zijn erg dankbaar met een propvolle opslag en we hebben voor weken werkπŸ˜‰onze taak en zorg dat het allemaal goed terecht komt!


21 februari

We krijgen net een berichtje van de juf van Liza en Eduard, dat de lessen de komende 3 dagen preventief online gaan. In verband met het 1 jarig bestaan van de oorlog en de verwachte dreiging van massaraketaanvallen....

 

20 februari

Ik merk dat ik echt slecht tegen kan om de stem van Poetin te horen, en toch wil ik horen wat ie zegt, tegelijk wordt ik boos en misselijk...
Deze opmerking bijvoorbeeld van hem:
"We hebben er alles aan gedaan om alles op een vreedzame manier op te lossen."
Hoe dan???????


De pers schrijft:
Biden in Kiev. Dit is een daad van buitengewone moed.
Dit is een ongelooflijk symbool van steun en vriendschap.
Dit is een direct en heel duidelijk signaal voor Poetin.
Oekraïne zal winnen!

Oprechte bewondering en dankbaarheid van alle Oekraïners
En ondertussen is er vandaag ook een vrachtwagen geladen in Nederland!!


19 februari

Petro is weer thuis! dank voor alle gebeden om bescherming en kracht.

 

18 februari
Petro is weer op de terugweg, nu vlakbij Kiev een tussenstop bij een tankstation. Daar kwamen ze 7 zware legervoertuigen (uit EU) tegen . Ze maakten een praatje met de bemanning en gaven hen een bakkie koffie. Ze zijn op weg naar Bachmut....


17 februari
Elkaar bemoedigd, elkaar kracht toewensen en weer afscheid... Op naar de groothandel in Dnipro. De bussen zijn leeg, maar die kunnen ze onderweg weer vullen en nog een aantal gemeentes helpen met hulpgoederen.

 

'

16 februari

En terwijl Petro in de omgeving van Gerson de pakketten uitdeelt, maken wij weer nieuwe lading klaar.

Maanden zonder elektriciteit, ook dat is verwoest. Ze hebben vandaag veel kaarsen en hoofdlampjes uitgedeeld. Die werden met zoveel dank in ontvangst genomen....een voedselpakket of kleding ligt in de verwachting als er humanitaire hulp komt in het dorp. Maar dat er zaklantaarn en hoofdlampen en batterijen erbij werden uitgedeeld, was een echte verrassing!!

BEDANKT! beste Nederlandse familie, vrienden en kennissen. Dat jullie het allemaal verzamelen en dit team de mogelijkheid heeft om het te brengen bij onze naaste in nood.

De reizen zijn niet zonder gevaar en vragen veel lichamelijke en geestelijke kracht. Laten we voor hen bidden dat is wat jullie en ik kunnen doen op afstand.

 

14 februari

Al een paar dagen niks in de update gepost en geschreven....Dat heeft zo zijn redenen. Ik moet zeggen dat ook na al de vreselijke beelden uit Turkije en Syrië, er misschien even geen beelden uit Oekraïne bij hoeven...tegelijkertijd gaat de oorlog in alle hevigheid hier door. En vind ik het heel moeilijk om zoveel nieuws en leed van lijdende mensen te zien en te bevatten.... de wereld lijdt. 

 

Petro had een telefoongesprekken met een aantal kennissen in de frontgebieden. Legerleiders die hij heeft leren kennen in het afgelopen haar. Hun berichten zijn ook erg pessimistisch. Dagelijks sneuvelen er zoveel mannen...Komt er een nieuwe aanval van de russen of niet? Gaan we wel of niet rond de 24e het gebied in met hulpgoederen of niet? Hier wordt rekening gehouden met massaraketaanval rond de 24e februari (1 jaar bestaan v.d. oorlog)

Petro's zus die belt uit Nikopol dat het wel erg veel herrie (artillerie) is de laatste dagen...

Mobilisatie. Vele nieuwe oproepen, lange rijen voor jet legerkantoor. Sommigen letterlijk van de straat of werk geplukt. Vrijwilligers zijn er steeds minder...

Doordat Petro een van de eerste was die in onze kerk werd opgeroepen, probeert hij iedere man te steunen in deze processen. Sommigen bellen zelf of ze langs mogen komen. Zoals gisterenavond. Ineens zit de werkelijkheid op de bank in je woonkamer: een jong stel, na bijna 10 jaar wachten, nu eindelijk zwanger van hun eerste kind. Hij is opgeroepen en medisch goedgekeurd (ondanks een verklaring van zijn psychiater...) ze vertellen ons dat hij de volgende dag(=vandaag) met zijn tas moet verschijnen op het legerkantoor .. we spraken samen, hebben gebeden samen....En vandaag bracht Petro's hem weg. Een jong stel op de achterbank, wetend dat ze afscheid nemen en niet wetend voor hoe lang...zal hij zijn langverwachte eerste kindje zien? 

Dit alles gaat ons niet in de koude kleren zitten. We hebben het afgelopen jaar vaker meegemaakt. Even zo'n dip. Dat alles bij elkaar zoveel is...

We vragen om uw gebeden, voor fysieke (vooral nu ook voor Petro) en geestelijke kracht om ons werk te blijven doen.

In dit alles is er verlichting. Letterlijk verlichting! we hebben al drie dagen geen stroomuitval gehad!!! En dat is bijzonder, zeker na de laatste beschietingen op elektriciteitsvoorzieningen.

Maar we genieten ervan, even ontspannen van al die tijdsschema's, waar je je de hele dag mee bezig bent en aan het plannen en zorgen bent, dat alles op tijd is opgeladen en apparaten op tijd zijn aan of uitgezet.

 

11 februari

Vandaag hebben Petro en ik een volle bus medische middelen gebracht bij Maria en haar team in Uzhgorod.

Maar ze vertelde dat er zoveel vraag is naar gewoon paracetamol...het is winter en veel verkoudheden en virussen....

Arjan, Eveline en Anna-Vera gingen vandaag naar een kindertehuis in Mukachevo, met een team mee dat daar vaak activiteiten doet. Ieder kind kreeg een schoenendoos uit Nederland!

 

10 februari

Kleding, voedselpakketten en schoenendozen gaan naar vluchtelingen in Cherkassy. In deze stad zijn 102 duizend vluchtelingen woonachtig. Voor de kerken een hele uitdaging om voor deze grote groep vluchtelingen te zorgen.

 

8 februari

Ergens tussen Kramatorsk en Donetsk ligt een plaatsje Zorya, daar werden vandaag de Nederlandse voedselpakketten uitgedeeld aan de bevolking.

 

6 februari

Vandaag ook weer flink veel werk verzet. Voedselpakketten gemaakt en ingeladen in een bus, die de broers van Petro naar het oosten brengen.

En een tweede bus aangevuld met matrassen, kleding en huishoudelijke spullen die naar Poltava gaat, waar veel vluchtelingen worden opgevangen.

 

5 februari

Vanavond is Petro weer met onze dominee op bezoek geweest bij de vluchtelingen die in ons dorp in het ziekenhuis wonen. Hij heeft samen met zijn zussen liederen gezongen voor de mensen. Een vrouw was helemaal ontroerd, dat ze niet vergeten worden en steeds weer oprechte aandacht krijgen tijdens deze bezoeken. Ze zei dat ze het bijna niet meer zag zitten en morgen helemaal niet naar haar werk wilde..."En toen kwamen jullie en hebben mij weer bemoedigd." Ze vertelde dat haar zoon aan het front is en zich vaak zorgen maakt. Ze zei ook nog:" Zo dragen we allemaal een steentje bij aan de overwinning. Mijn zoon aan het front en jullie nu hier om ons hoop te geven."

 

4 februari 2023:

Gisteren een groot pleeggezin een vracht hout kunnen schenken. Warmte is nu erg nodig met temperaturen ver onder nul deze komende week....

 

29 januari:

Gisterenavond was de vrachtwagen na 5 inzamelpunten helemaal volgeladen.
Vandaag bij Petro's zus Nadia in Nikopol....tijdens de preek een inslag vlakbij. De gemeenteleden schrikken enorm. Een moeder loopt langs de dominee en zegt dat ze naar de zaal met kinderen gaat, die in paniek zijn...
Zwager Iwan blijft rustig staan en zegt: vrienden, laten we rustig blijven en bidden, vrienden...

 

28 januari:

Nog vroeg...maar in Nederland wordt er hard gewerkt om de vrachtwagen te vullen vandaag.!!

 

27 januari:

Een nieuw oproep voor over 28 dagen in zijn handen. DANKBAAR. Dit papiertje draag je hier voortdurend bij je. Overal kun je aangehouden worden door de politie en wordt gevraagd of je al geregistreerd staat op het legerkantoor. Vandaag stonden ze weer langs de weg op 3 plaatsen. Gewoon de weg van ons dorp naar de stad. Een afstand van 10 kilometer. Politie met 3 extra soldaten. Afgelopen week hebben ze zelfs de stadsbus aangehouden en alle mannen zo'n wit briefje gegeven. Een man uit onze kerk werd op weg naar zijn werk aangehouden en in de extra auto (met tralies)met een paar anderen rechtstreeks naar het legerkantoor gebracht.....Hij gaat nu de medische keuring door. Mannen blijven binnen, sommigen komen het dorp niet meer uit.... in de kerk is er steeds meer gebed voor alle mannen in de gemeente die voor het eerst of opnieuw zich moeten melden....
De harde realiteit van vandaag. Vele sneuvelen en nieuwe worden opgeroepen....

Ook de kolonel zelf vertelde vanmorgen aan Petro dat ook hij naar het front gestuurd kan worden als er een kolonel sneuveld. Hij is afgekeurd omdat hij 3 keer gewond is geraakt aan zijn been in 2014 in het oosten. Maar als ze mij nodig hebben , zal ik moeten.....
2 maanden geleden was Petro in Balakleya(charkov regio), waar hij op bezoek was bij een dominee die gemarteld was door de russen . Ze hebben telefonisch contact gehouden. Afgelopen week vroeg hij om stookhout. We hebben het geld overgemaakt en zijn zoon heeft het geregeld.
Heel belangrijk voor de mensen in het dorp Andrejivka waar hij nu ook dient.

 

26 januari:

Morgen moet Petro zich weer melden op het legerkantoor. πŸ™

 

25 januari:

Zoals een aantal van jullie weten, hebben we al 15 jaar een soort van uitleensysteem voor verzorgingshuisbedden, rolstoelen, rollator en po-stoelen, krukken etc. Mensen in ons dorp en daarbuiten weten dat en daarvoor wordt Petro vaak gebeld. We hebben 8 bedden in omloop. Soms zijn ze allemaal bezet, soms niet. Vandaag hebben Petro en Arjan een bed gebracht bij een 65 jarige lichamelijk gehandicapte man. Er ontstaat altijd een gesprek waardoor Petro de situatie kan inschatten of er meer hulp nodig is (evt. Incontinentie materiaal bijv.) En ziet hij of er zorg/hulp is van familie of buren.
Ze gingen pas een bed ophalen bij mensen, waar een man was overleden na een 5 jarig ziekbed. Petro zag al dat de matras niet meer goed was om aan een volgende persoon te geven. Onderweg naar huis kwamen ze een zigeuner tegen en die wilde de matras graag meenemen🀦🏻‍♀️.

Afgelopen zondag ontmoette ik iemand die vroeg om luiers maat 7 voor een 8-jarig meisje. Ze is gehandicapt geraakt door een hersenvliesontsteking. Vandaag heeft Petro de luiers kunnen geven. Terwijl Petro praat met de oma van dit meisje, vind ze het zelf interessant om even in onze auto te zitten..πŸ˜‰.Maar wat een leed in het gezin. Eerst was ze volledig gezond en vrolijk. Toen raakte ze erg ziek door een bepaald virus....Van de overheid krijgen ze 1 pak luiers vergoed per maand! Dat is veeeel te weinig.
Nu weer een drone-aanval op Oekraïense steden. Er zijn explosies gemeld in Dnipro, Zaporizhzhia en Kharkiv.πŸ™

 

22 januari:

Gisteren appte Petro met een legerleider aan het front. Hij heeft een generator gekregen van ons en petro informeerde of daarmee alles goed was. Hij schreef, een raket is neergekomen op de 'eetzaal' van onze eenheid. Niet iedereen heeft het overleefd....😒

 

20 januari:

Veel landen maken de afgelopen dagen weer nieuwe beslissingen over het geven van wapens en tanks aan Oekraïne. Zelensky vraagt er duidelijk steeds om. Want Oekraïne heeft ze heel hard nodig!!!

 

19 januari:

Vandaag een volle bus medische middelen gebracht naar Uzhgorod, de provincie hoofdstad hier.

Ze waren ontzettend blij met de spullen uit Nederland.
Ze vertelde dat er heel veel gewonde soldaten afgelopen week zijn gebracht naar uzhgorod. De afdeling chirurgie en neurochirurgie liggen overvol....dus er is nu dichtbij huis ook veel hulp nodig.
Vandaag kregen we van Inna foto's. Ze hadden de generator in Gerson bij het postkantoor opgehaald en wordt naar een dorpje gebracht. Toen Anna-Vera daarheen ging moesten ze 34 kilometer omrijden vanwege een kapotte brug. Maar met de boot gaat snellerπŸ˜‰

 

18 januari:

Vandaag hebben we weer een dagje uit kunnen organiseren voor een deel van het personeel van het kindertehuis in Dombok. Twee dorpen verderop bij ons vandaan. In dit kindertehuis zijn 60 kinderen inclusief hun leiding geëvacueerd 9 maanden geleden uit Dnipro. Het team bestaat uit 11 vrouwen en 1 man. Zij zijn dus nu aan het werk en wonen op hun werk...terwijl hun familie/gezinnen nog in Dnipro zijn. Daarom worden ze soms afgewisseld door andere leiding en kunnen ze even naar huis.

We begrepen dat het heel zwaar is voor ze 24/7 op je werk te zijn met veel kinderen in allerlei leeftijden.
Daarom hadden we hen ons idee verteld voor een dagje uit. Dat wilden ze heel graag!
Ze waren zo blij. Ze zeiden dat het de fijnste dag van dit jaar was! Even relaxen, even uit de continue werksfeer.

We doen het in drie keer, dan komen ze allemaal een keer aan de beurt. Terwijl een deel van de leiding een dagje uit is, worden de oudste kinderen van 16 jaar gevraagd om op de groepen kinderen te letten. En ze worden beloond met een zakje noodlesoep ! En dat 'oppassen' willen ze allemaal graag voor een beloning als deze....

 

17 januari:

We versturen ook per post hulpgoederen op naar mensen in het oosten. Vaak krijgen we na een bezoek aan deze gebieden via onze contactpersonen vraag om nog concrete dingen. Een gezin uit Dnipro heeft een generator uit NL opgehaald bij de post. Petro legt dan per telefoon uit hoe die werkt etc.

 

14 januari:

Er zijn al zo'n 60 gewonden door de inslag van een Russische raket in de flats. 12 van hen zijn kinderen -
De reddingsoperatie gaat door.

De Russische raket raakte een flat met 16 ingangen en ongeveer 1.700 bewoners. In de verwoeste entree bevinden zich 72 appartementen. Volgens de gegevens uit de aanmeldingen gaat het om 100-200 personen (ongeveer 50 kinderen).

Het hele huis is zonder elektriciteit, gas, zonder ramen. In feite moeten meer dan 1.000 mensen worden voorzien van huisvesting en warmte.
Laatste berichten: 9 mensen zijn omgekomen, waaronder een 15 jarige meisje...πŸ˜₯

 

13 januari:

Onze Anna-Vera is gisteren avond weer veilig thuis aangekomen, heerlijk samen uren bij gekletst. Wat een verhalen heeft ze gehoord van mensen daar in het oosten, wat een belevenissen.

Maar heel fijn dat ze zich beschermd voelde en geen angst gehad heeft . Dat ze toch ondanks alle artillerie geluiden, rustig haar werk kon doen. Alleen toen ze het centrum van Gerson inreden. En de soldaten bij de checkpoint vroegen of ze wel zeker wisten dat ze daarheen wilden.....Dat zeggen ze dan duidelijk met een reden...in het centrum van Gerson was niemand te bekennen.....De stad is bevrijd, maar wordt dagelijks beschoten, doelloos op willekeurige burgerdoelen.. πŸ™
Bij een andere checkpoint zagen ze Anna-Vera in haar gekleurde ski-jack aan voor minderjarige. De soldaat vroeg om haar paspoort en moest ze antwoorden op vragen over haar identiteit en ze checkte of dat klopte met de informatie in haar paspoort... Daarna kon ze lachend zeggen dat ze dit voorval maar als compliment opnam, dat ze er jong uitzietπŸ˜€

Omdat de strijd in Soledar nu zo hevig is, is bijna de hele bevolking geëvacueerd. Er zijn nog rond de 500 mensen achtergebleven, waaronder 14 kinderen. Helaas kunnen zij nu niet meer geëvacueerd worden, te gevaarlijk.
Anna-vera hoorde in het oosten ook van de mensen dat vooral de plaatsen aan de frontlinie totaal geëvacueerd zouden moeten worden, dat vinden de soldaten. Omdat ze dan beter kunnen strijden, omdat ze geen zorgen hebben over de veiligheid van achtergebleven bevolking. De mensen worden opgeroepen, overgehaald om mee te gaan uit het gebied, maar niet iedereen gaat uiteindelijk weg.

 

12 januari:

Ik besef dat we vaak vragen om gebed voor de soldaten...en ik vraag het weer vanavond. Ik geloof echt dat al die gebeden gehoord worden! God regeert over alles !

Vandaag sprak Petro (telefonisch)met de soldaat Sergey. Zijn brigade heeft onze witte bus gekregen afgelopen zomer. Hij vertelde dat hij overgeplaatst is naar Soledar...Petro vroeg hoe is het daar? Hij zegt: heet, heel heet.....(daar bedoelt hij mee: een helse strijd. Want in werkelijkheid is het daar -15 graden nu) ....
Hij bekende dat er dagelijks ongeveer 200 soldaten omkomen in de strijd. En honderden gewond raken...dat is de vreselijke , pijnlijke werkelijkheid. Ze hebben ook een keer moeten terugtrekken vanuit de strijd, omdat het het niet waard was om met zo'n hoge prijs door te vechten...De komende week wordt heel zwaar en beslissend in Soledar en Bachmut.
Gebed wordt gevraagd door vele soldaten.

 

11 januari:

Anna-Vera en deel van familie Bernyk zijn onderweg naar Gerson. Ze hebben informatie gekregen over een dorp, waar niemand humanitaire hulp brengt. Daar gaan ze eerst heen.. En dan komen ze langs de weg een neergestort vliegtuig tegen....blijkt een Russische te zijn , dus even een applaus in de auto'sπŸ‘ bij de eerstvolgende checkpoint horen ze van de soldaten dat die 10 minuten (!) geleden een explosie hoorden en dat was dat vliegtuig!

 

6 januari:

Vanmorgen om 10 uur even samen koffie drinken met Arenda Vasylenko uit Brovary (Kiev). Ook een Nederlandse getrouwd met een oekrainer, die ook al die tijd bewust zijn gebleven en humanitaire hulp geven.
Nou dat bijkletsen duurde wel 5 uur... we hebben ook zoveel overeenkomsten en dan begrijp je elkaar al snel. .

 

5 januari:

Vandaag heeft Petro met een deel van zijn kinderkoor een bezoek gebracht aan een kindertehuis bij ons in de buurt. Daar wonen 80 weeskinderen, die met hun leiding samen zijn gevlucht uit Dnipr in het begin van de oorlog. Er was vanmiddag geen elektriciteit, maar dat hinderde het programma niet. Net toen de dominee aan het einde voor de kinderen had gebeden en "Amen" zei, gingen de lampen weer aan !!

De Oekraïense strijdkrachten duwden de bezetters terug tot voorbij de grenzen van Bachmut.
Volgens hem verdedigen onze verdedigers Bachmut moedig en voorkomen ze dat de vijand oprukt. Tegelijkertijd werd tijdens de gevechten meer dan 60% van de stad verwoest. De president zei dat Rusland de aangekondigde eenzijdige wapenstilstand met kerst (6-8 januari) wil gebruiken als dekmantel om uitrusting, munitie en gemobiliseerde mensen naar Donbas te sturen.

 

4 januari: 

Dankbaar voor een vracht met winterkleding , die vandaag gelost is in Hongarije. Die gaan we zelf weer beetje bij beetje naar Oekraïne vervoeren.

 

3 januari: 

Vandaag is Anna-Vera met een aantal familieleden naar het oosten vetrokken. Onderweg sluit er een bus met hulpgoederen aan...

 

1 Januari 2023:

Het was een bewogen en intensief jaar, een jaar dat leek te beginnen op 24 februari.
We hebben veel beleefd en doorleeft. Maar God was erbij. We zijn dankbaar voor zoveel goede dingen die er waren in dit jaar. We zijn dankbaar voor alle steun en hulp die gegeven is door jullie aan het oekraïense volk.
Het nieuwe jaar ligt voor ons en we hopen en bidden op een overwinning!

We wensen jullie allemaal een goed en gezegend 2023 toe!

 

31 december 2022

Petro is net terug van een begrafenis van een soldaat (38jr.) Vrouw en 2 kinderen(6 en 14jr.) blijven achter....
Dit is de derde begrafenis in het naast ons gelegen dorp... heel veel bewoners van het dorp waren aanwezig. Je ziet dat mensen uit respect voor de omgekomen soldaat op de knieën gaan. Zelfs ouderen proberen dat, hoe moeilijk ook, te doen.
Petro kent deze soldaat niet, maar hij wil uit respect voor deze omgekomen strijders naar een begrafenis. Nu wist hij ervan, omdat gisteren Pasha (kapelaan) tegen hem had gezegd, dat hij deze soldaat naar huis had gebracht.

 

30 december:

Er zijn verschillende functies van het kapelaan zijn. Zijn taak en roeping is het ophalen van gesneuvelde soldaten en ze brengen bij de nabestaanden... Heel zwaar werk. In een speciale koelwagen rijdt hij heel het land door. Vandaag op zijn 67e rit kwam hij langs, hij bracht 3 lichamen naar Mukachevo en Uzhgorod, niet ver bij ons vandaan. Vandaar dat hij even langs kon komen...
Vandaag wil ik vragen om hem ook in uw gebeden te gedenken. Hij heeft veel gezien en meegemaakt. Het is loodzwaar werk. Het inladen van lichamen in zwarte zakken en ze 'naar huis' brengen naar moeders, vrouwen en kinderen....hun reactie te zien, geeft veel verdriet. Hij zegt dat het zwaar is, maar dat hij niet anders meer kan en wil doen....
Petro heeft al een paar keer aangeboden om met hem mee te gaan, ter ondersteuning in het rijden van de vele kilometers en te steunen. Hij waardeert dat heel erg. Maar zegt het liever alleen te doen, want hij wil zich niet verantwoordelijk voelen voor het leven van een bijrijder en de psychische druk die het geeft aan de bijrijder....

 

29 december:

En goed nieuws vanuit het legerkantoor, wat nu net weer open was nadat het luchtalarm afgelopen was. De kolonel was er niet, maar hij had zijn collega gebeld dat Petro kwam.  En ook die collega wilde wel een bakkie koffie doen met Petro en zijn verslag aanhoren van wat hij de afgelopen maand had gedaan.
Weer blij met een maand uitstel!

Dank voor jullie meeleven en gebeden in deze momenten. Het lijkt een gemakkelijke weg om uitstel te krijgen, maar dat is niet zo. Het is elke keer weer spannend, omdat zijn papieren in principe klaarliggen met daarop: inzetbaar.
Het uitstel is echt een zegen, iedere maand weer!

 

24 december:

Een bijzonder bewogen en druk jaar is het geweest voor onze stichting. Maar we zijn heel dankbaar voor een goede samenwerking tussen het bestuur en veldwerkers in Oekraïne. Samen staan we sterk!
Vooral veel dank aan alle trouwe volgers, donateurs en vrijwilligers, dat het werk door kan gaan, juist nu in moeilijke tijden.
Oekraïners hebben maar 1 wens voor het nieuwe jaar: een overwinning en wederopbouw...Laten we daarvoor bidden en hopen.πŸ™ En wij zullen met de hulp van God ook in 2023 onze Oekraïense lijdende medemens in nood blijven helpen.

 

22 december:

Kinderen en oorlog.. is een apart thema. Al wonen wij betrekkelijk veilig, geeft de oorlog wel onze kinderen ervaringen van uren zitten in koude en donkere gang op school tijdens luchtalarm. Nu vanwege het ontbreken van elektriciteit al weken geen volledige lessen. 9:30 t/m 11:30. Dat stelt niks voor...eerst door corona en nu oorlog is school voor hun niet wat het hoort te zijn....

Vandaag gaat de kerstvakantie beginnen, die ook langer kan duren dan normaal vanwege de situatie met warmte en licht gebrek...
Maar voor nu gaan ze genieten van de vakantie, de blijdschap was groot, toen ze vandaag thuis kwamen en hun rugzak op de vloer lieten vallen....He, he, eindelijk vakantie!!

En papa is weer thuis, dat was ook voor hen een veilig gevoel. Al begrijpen ze heel goed waarom wij zo druk zijn met de hulp aan Oekraïne, waardoor ze soms minder aandacht krijgen🀦‍♀️ Ze vinden in hun hobby allebei een goede uitlaatklep.
Hopelijk zullen de feestdagen wat meer rust en quality-time bieden...πŸ™

 

20 december:

Petro heeft vandaag onderweg ook heel wat kinderen blij kunnen maken met een cadeau uit Nederland. Vanuit de actie schoenendoos. Hij vroeg aan hen of ze wisten waar Nederland lag, maar dat wisten ze niet. Ze waren maar wat blij, dat er kinderen in Nederland zijn die speciaal voor hen deze dozen zo mooi hadden ingepakt en versierd.
DANKJEWEL!
De reis was niet zonder gevaren en met autopech, veel slecht begaanbare wegen, omwegen, verdwalen in het donker zonder GPS en zonder richtinggevende borden. (die zijn er veel weggehaald, expres om de russen te laten verdwalen....)
We zijn dankbaar voor alles wat ze hebben kunnen doen. Vannacht zullen ze overnachten in Vinnitsa bij vrienden. Om morgen de reis naar huis te maken.

 

19 december:

Ze gaan nu naar Mikolaev. Petro heeft alles ingekocht om 400 kinderen in die stad een kerstpakket te geven. De kerkleden daar zullen de pakketten zelf inpakken en uitdelen.. Jullie allen bedankt voor de giften om dit mogelijk te maken. !!

Opnieuw veel oponthoud onderweg bij Petro en Mary. Drie keer inkopen doen in de groothandel, want het was veel, heel veel om in te kopen. Onderbroken door luchtalarmen. Daarna gingen ze naar Mikolaev, via Snigurivka. Een plaats niet ver bij Gerson vandaan. En nog maar drie weken geleden bevrijd van de Russische onderdrukking. In dit dorp zijn veel mensen gemarteld...

 

17 december:

Vanmorgen zijn ze verder gegaan naar hun volgende bestemming. Helaas begaf de bus het in de" middle of nowhere" ...de distributie riem was kapot, accu leeg, dichte mist in een afgelegen gebied.
Gelukkig hebben ze een van de soldaten kunnen bellen en die zou hen naar de dichtstbijzijnde stad slepen.....
Een van de soldaten(vrijwilligersleger) heeft in Kiev een zaak in auto-onderdelen en heeft de benodigde riem en onderdelen kunnen reserveren in de stad waar ze nu vlakbij zijn.
Zo hebben ze vertraging en pech en zo stuurt God de juiste personen om hen te helpen!!

De bus is vanmiddag gerepareerd en ondertussen zijn Petro en Mary onderweg naar hun volgende bestemming. Door de vertraging zullen ze ook vandaag niet terug kunnen voordat de avondklok ingaat. En zullen ergens moeten overnachten. Ze maken veel mee in korte tijd en dat kost veel energie. Bid voor hen, alsjeblieft. πŸ™
We zijn dankbaar voor alle meeleven en gebeden. Petro en Mary hebben de stad Pavlograd bereikt, waar via-via een pleeggezin hen warm ontvangen heeft. Oekraïense gastvrijheid ! Toen ze hoorden dat een deel van de zanggroep Berniki op bezoek zouden krijgen, vroegen ze gelijk of ze morgenochtend in de kerk willen zingen. En dat hoef je geen twee keer te vragen aan Petro.πŸ˜‰

 

16 december:

Vandaag hebben Petro en zijn 2 zussen en zwager op vele punten hulp gebracht. Waaronder een legereenheid. Dit contact is ontstaan doordat een soldaat uit ons dorp daar gelegerd is. Zijn moeder vroeg van de zomer al om bepaalde dingen voor hem. Veldbedden en slaapzakken kregen we via mensen in Nederland ter beschikking voor hen. Nu onder andere thermo ondergoed gebracht.
Vandaag duurde het even zonder navigatie om bij hen te komen.... zei Petro.
Nu is het te laat om nog terug te gaan en blijven ze dus in dat dorp bij de soldaten overnachten....
Ik merk dat ik het vooral spannend vind dat ze niet via internet/telefoon bereikbaar zijn. Maar ik vertrouw op Gods bescherming over hen.πŸ™

 

15 december:

Ondertussen rijdt Petro in Kiev. Donker Kiev...hij zei: gelukkig werken de stoplichten welπŸ˜‰
Ze hebben nog extra inkopen gedaan vandaag, bepaalde dingen waar specifiek om gevraagd is. Zoals bijlen om bomen om te hakken. De bevolking is aangewezen op hout als enige bron van warmte.
Ze willen Poltava over nachten, waar ze morgen ook een deel hulpgoederen zullen uitladen.

 

14 december:

Vandaag ook nog inkopen gedaan om naar Cherkassa (=midden Oekraïne, voorbij Kiev) mee te geven aan onze kennissen daar, die vele vluchtelingen opvangen. Ze gaven zelf duidelijk aan waar behoefte aan is en dat is fijn, om gericht hulp te kunnen geven met de financiën uit Nederland. En zo is de vracht die uit Nederland aankwam gisteren alweer onderweg naar 4 verschillende plaatsen en verschillende doelen. En de opslag is weer leeg op een aantal generatoren na, die ook binnenkort persoonlijk overhandigd zullen worden.

 

13 december:

Gisterenavond laat kwam de vracht aan in Oekraïne. Het duurde even aan de grens...een humanitaire transport in busjes hebben nog nooit hoeven uitladen aan de grens voor controle. Meestal is een foto van de vracht voldoende. Maar dit keer zaten er vele generatoren in de bus en ze wilden ze allemaal zien en het aantal checken dat op de papieren stond...
Maar gelukkig is alles vanochtend uitgeladen.

 

9 december:

Afgelopen dagen hebben Petro en Arjan het druk gehad met inladen van twee vrachtwagens. Hierin ging een grote lading hulpgoederen uit Frankrijk, die ook in een opslag stond naast die van ons. En de laatste goederen uit onze opslag. Die is nu helemaal leeg.
Maar gelukkig komt er volgende week weer een busje met goederen vanuit Nederland.

 

7 december:

Sinds gisteren hebben we geen elektriciteit,  met korte tijden wel, er zit nog geen schema in.... 4 uur niet, daarna 1 uurtje wel, dan 5 uur niet, dan een halve nacht wel, in de ochtend 2 uurtjes wel, daarna 5 uur niet. Dus zo 'n 6 uur elektriciteit in de 24 uur.
Dus nu allemaal even snel douchen, want over een uur is het dan weer uit en kan het 's nachts pas weer.....πŸ˜‰ gelukkig hebben we een houtkachel die de warmte in huis een beetje op peil houdt...vandaag viel de eerste sneeuw hier.

 

3 december:

Deze week vooral ook hulp geboden bij ons in het dorp. Mensen die we iedere winter helpen, omdat hun pensioen niet toereikend is...die 100 euro pensioen is  elke maand te weinig, eten, warmte, licht en vaak dure medicijnen...

 

28 november:

Er komen in Europa nieuws berichten uit dat een groot deel van de schade aan centrales is hersteld. Er wordt inderdaad dag en nacht aan gewerkt. Maar hersteld, betekend niet volledig in gebruik. Er wordt planmatig nog steeds veel uitgeschakeld om de nieuw-herstelde lijnen te beschermen tegen overbelasting. Er zitten nog steeds veel delen helemaal zonder of een paar uur per dag met stroom.
Ook vandaag in ons dorp, alleen 's nachts elektriciteit.

 

25 november:

Het grootste deel van ons dorp zit al zo'n 27 uur zonder elektriciteit...vannacht hebben de moeder en 3 zusjes van Sofia ook bij ons geslapen. In hun huisje was het helemaal koud geworden... we hopen hun huisje zo snel mogelijk te voorzien van een houtkachel.
Gisteren hadden we het nog met Anna-Vera en Eveline erover dat het 'niet eerlijk ' is dat onze straat tot nu toe nog op een lijn zit vanaf de centrale die niet uitgeschakeld wordt. We zijn bereid om de last mee te dragen. Solidair met de bewoners van ons dorp, Solidair met onze provincie en met heel Oekraïne. 2 uur na dit gezegd te hebben, ging de elektriciteit uit. Gek, maar we waren even 'blij'.
4 uur lang duurde het. Nog niet wetend dat het grote deel van ons dorp dus al 20 uur zonder zat...

 

10 november:

Vandaag werden de hulpgoederen voor Cherkassy opgehaald. Een bus met kar vol. We hebben hun tank gevuld met diesel, omdat ze alleen financiën hadden voor de reis naar ons, maar niet voor de weg terug. Dus ze waren heel dankbaar voor alles wat ze uit Nederland ontvingen.

 

7 november:

De officier die hij 'toevallig' tegenkwam bij een tankstation heeft zijn nummer gegeven. Iedere legereenheid heeft zo zijn eigen verhalen en hulpvragen...
De strijd is nu erg zwaar. Deze man is verantwoordelijk voor 300 kilometer front. Hij werd zelf ook goed beveiligd ter plekke , zei Petro. De laatste blikken eten in blik die nog in de bus stonden, gaf Petro aan zijn groep soldaten mee. Dat bracht bij hem een grote 'smile' op zijn gezicht. Hij gaf aan hoe belangrijk het humanitaire van de Oekraïense volunteers is in deze tijden. 

Verder zei Petro dat je ervaart in Izjum en omgeving , dat je in een oorlogsfilm uit 1940 terecht bent gekomen. Even een flesje drinken kopen in een winkeltje betekent een soldaat bij de ingang van de winkel en eentje bij de kassa. Overal kom je legervoertuigen tegen en verwoesting..

 

5 november:

Petro is veilig in Charkiv aangekomen en ze hebben veel hulpgoederen en generatoren uitgeladen in de kerk waar vandaan het wordt uitgedeeld en verder vervoerd.

Vanmorgen belde Petro even op vanuit Izjum. Hij heeft weer generators uit kunnen delen. Hij hoopt vannacht te overnachten vlakbij Kiev en dan morgen weer naar huis te rijden. Hij zei dat hij veel beleefd en gehoord heeft, maar het thuis allemaal zal vertellen....De grote verwoestingen van de hele stad Izjum en hoe de mensen daar nu leven, hebben diepe indruk op hem gemaakt. Hij heeft een dominee uit Balakliya ontmoet die gemarteld is door de russen. Deze man is nu heel actief en nog meer gemotiveerd om te blijven dienen in vele gemeente in dit gebied. Hij gaat ook de kleding die Petro heeft uitgeladen verdelen over verschillende gemeenten. Gedenk hem en zijn team in uw gebeden.

 

1 november 2022:

In ons dorp stond de tweede en derde verdieping van het ziekenhuis al jaren leeg. Nu wonen er ongeveer 40 vluchtelingen in. Petro had het idee samen met onze dominee om ze te bezoeken. Gisteren hebben ze met de mensen gesproken, gezongen en hen bemoedigd. Ze kregen ook allemaal een pakket hulpgoederen. De nood werd ook duidelijk. Gebrek aan een wasmachine , een mixer in de keuken, speelgoed en schoenen voor de winter. Daar gaan we in voorzien.

 

31 oktober: 

Terwijl er in Nederland een lading hulpgoederen voor onze vrienden in Cherkassy wordt ingeladen...is daar de elektriciteit uitgegaan na een raketinslag.....
We hopen onze vrienden vrijdag te ontmoeten als ze hun humanitaire hulp komen ophalen. Ze vangen veel vluchtelingen uit het oosten op.

 

25 oktober:

De komende winter wordt de ergste in de geschiedenis van Oekraïne. Constante stroomuitval en problemen met verwarming worden verwacht, zei het hoofd van het Naftogaz-bedrijf Yury Vytrenko

Volgens hem is ongeveer 40% van de energie-industriefaciliteiten in Oekraïne al vernietigd. "We moeten steeds weer de stroom uitzetten en proberen alles zo snel mogelijk te herstellen. Bovendien zijn alle olieraffinaderijen vernield."

Zorg voor voorraad op powerbanks, generatoren en houtkachels

 

20 oktober:

Arjan en eveline hebben vandaag voedselpakketten en dekens uitgedeeld in de dorpen. Mensen zijn heel blij en heel dankbaar.

 

17 oktober: 

Vanochtend vroeg zijn Petro , onze veldwerkers Eveline en Arjan vetrokken naar een dorpje in de Kiev Regio. Ze gaan met een groep een kerk renoveren na de verwoesting door de oorlog. Een volle bus met voedsel en kleding voor de mensen daar.

Ondertussen is de eerste schooldag na een week online, voor onze kinderen weer veel tijd doorbrengen in de gangen....

 

15 oktober:

Onze gebeden zijn verhoord en de volgende keer dat hij zich moet melden is 26 november. De kolonel was weer erg aardig....bood hem kopje koffie aanπŸ˜‰

En tijdens een bakje koffie hadden ze een goed gesprek. Petro vertelde over zijn ervaringen van de reis naar het oosten en naar regio Kiev. Over zijn plannen en bezigheden. De kolonel gaf aan dat er een groot tekort is aan thermo kleding/ ondergoed voor de soldaten nu het kouder is geworden in Oekraïne.
Terwijl Petro er was kwam er ook een jonge man binnen die vrijwillig zich kwam melden en letterlijk zei: alsjeblieft, ik wil mijn land verdedigen, neem mij aan, ik meen het! Alsjeblieft!
Dat zijn de echt gemotiveerden, wat de Oekraïners zo sterk maakt. Moed en sterke motivatie om hun land en vrijheid te verdedigen. De kolonel toonden zijn respect naar Petro voor alles wat hij doet. Dat was fijn.

 

14 oktober:

Ondertussen hebben we een nieuwe traditie in ons huwelijk....de avond voordat Petro naar het legerkantoor moet, gaan we samen uit eten....hopelijk verdwijnt deze traditie ook weer net zo snel als die ontstond....

13 oktober:

Anna-Vera , onze veldwerker voor de stichting, aan het woord:
Ik had vorige week de kans om op reis te gaan met @hungry.for.life We bezochten Bucha, Irpin, Borodyanka en Chornobyl district. Tijdens deze dagen hoorde ik veel verschrikkelijke verhalen van mensen die leden onder de oorlog. Ik zal je er een paar vertellen:
- Halyna woont alleen met een hond en een kat in een stacaravan tussen de ruïnes. Geen buren, niemand... Ze heeft alles verloren en haar zoon (soldaat) vecht ook in Kupyansk.
- Olga, aan het begin van de oorlog woonden Russische troepen in haar huis, zij zat op dat moment zelf in de kelder met haar buurman. Een keer rende ze de weg over en werd in haar arm geschoten. Godzijdank is alles goed gegaan en is de hand intact. "Maar mijn hand doet nog steeds pijn en ik kon mijn vingers nauwelijks voelen".
En zo zijn er nog veel meer van dit soort verhalen. Ik sta versteld hoe sterk mensen zijn en niet opgeven. Het is fijn om te zien dat de meeste mensen die we bezochten God willen leren kennen en echt geloven dat God met hen is. Als ik dit alles zie, besef ik wat een zegen het is om samen met ons gezin te zijn en een huis hebben!

En wij gaan ondertussen door met wat we moeten en kunnen doen hier...de winter komt eraan. Vandaag is er weer een oud huisje klaar, waar vluchtelingen wonen voorzien van verwarming.
Het is zo dat er veel oude huizen bij ons in het dorp leeg staan. Vaak sterk verouderd en niet met de nodige voorzieningen...Er zouden dus vluchtelingen kunnen wonen, maar dan moet er eerst gerenoveerd worden.... volgende opdracht wacht. Een oud huisje waar een jonge vrouw met 4 kinderen woont. Het elektriciteitsnet vernieuwen met nieuwe bedrading, zodat er verwarmingselementen op aangesloten kunnen worden.

 

11 oktober:

Kinderen hebben weer online school in heel Oekraïne. Anna Vera die haar deeltijd studie doet in Lviv deze week, heeft les in de schuilkelder onder de school.

Het is waar dat het karakter en moed van de Oekraïners niet kapot is te maken...
Dat zie je ook in het feit hoe snel er wordt gewerkt en opgeruimd na aanslagen. Hoe snel mensen het leven weer oppakken en zich niet laten bang maken.

Hevige aanval op Nikopol, waar de oudste zus van Petro woont. Bid voor hen, alsjeblieft. Er worden witte fosforbommen gebruikt. Dat zijn niet alleen explosies, maar ook brandende deeltjes die neerkomen.

 

10 oktober:

Vannacht weer raketten op Zaparos, Dnipri en nu net Kiev....Anna-vera is in Lviv en hoorde daar ook inslagen.....
Geen woorden voor....
Hevige aanval op Nikopol, waar de oudste zus van Petro woont. Bid voor hen, alsjeblieft. Er worden witte fosforbommen gebruikt. Dat zijn niet alleen explosies, maar ook brandende deeltjes die neerkomen.

Ondertussen app ik met Liza die al 2 uur in de gang schuilhouden op school... voor kinderen is het spannend, ze horen en zien nieuws wat ze moeten verwerken...bidden dat ze rustig blijven en geen paniek versterken bij elkaar...

Ze zag net een video. Het meisje loopt in Kiev naar school. Het meisje vertelt dat ze net een raket dichtbij hoorde.. en dan komt er eentje dichtbij ...

Beschietingen komen ook van de kant van Wit-Rusland. Daar stegen 8 drones op. Het luchtafweergeschut werkt....

Ze belden vanuit school dat kinderen met auto opgehaald mogen worden...lopend en fietsen mag niet...Petro gaat ze halen, want bij ons thuis is het rustiger voor hen.

Alle elektriciteitsvoorzieningen die geraakt zijn worden zo snel mogelijk hersteld. De export van elektriciteit wordt teruggebracht tot minder. Dit om het land zelf te kunnen blijven voorzien. Geadviseerd wordt van 17-22 uur zo weinig mogelijk te verbruiken om overbelasting op het net te voorkomen. Putins doel was om de Oekraïners elektriciteit te ontnemen en ons in de kou te laten leven....vooralsnog lukt zijn plan niet!

 

1 oktober 2022

Gisteren kregen we ook weer berichten van het front. Petro heeft nauw contact met een aantal soldaten. Ze zijn dankbaar voor de hulp die ze krijgen en sturen foto's.
Wat we ook horen is dat de strijd hevig is, de gemotiveerde Oekraïense strijders hebben veel successen de afgelopen weken en nu vooral om de stad Gerson. Blijf bidden dat het Oekraïense leger meer terrein mag heroveren en mensen bevrijd worden.
Soldaten vragen om gebed al zijn ze zelf niet gelovig, ze ervaren wel bescherming en ze beseffen dat daarom gevraagd wordt in gebeden. Een soldaat schreef naar huis: Mam, ik bid nu weer het onze vader, zoals je mij vroeger geleerd hebt...

Ook kregen we vandaag een bedankje van een dokter uit het ziekenhuis in Charkiv voor de hulp. We konden hygienemiddelen meegeven aan een vriend van Petro, die het daar bracht.
Deze blijk van waardering en dank sturen we ook naar jullie. Kleine Holland helpt grote Oekraïne, zou Petro zeggen.

 

21 september:

De woede van de Russen over hun afgang en heroverde gebieden door het Oekraïense leger, uit zich dus nu ook. Elke dag beschietingen in vele steden en dorpen. Ook op dammen en met gevolg overstromingen ..op leidingen voor gas en elektriciteit...Dit willen ze Oekraïne ook nog aandoen...kou, donker en zware wintertijd.

Petro is deze week druk met het installeren van 3 verwarmingsketels in huizen waar vluchtelingen wonen, en de zomer geen probleem was, maar nu winterklaar moeten zijn.
Het is hier al best koud. Afgelopen zondag viel in de bergen de eerste sneeuw....

15 september:

Petro is weer terug en heeft de hele lading kunnen overladen in een bus van het leger die het brengt naar mensen dicht aan het front wonen. En ook een lading voor het leger met spullen die specifiek voor hen gedoneerd waren in NL. Ze zijn er erg blij mee! Petro heeft ook altijd een tas met wat lekkers, koek en snoep in de auto om uit te delen bij de blokposten. Die soldaten staan daar de hele dag en waarderen dat ook erg πŸ˜‰

 

14 september 2022:

We waren hier door de oorlog ondertussen vergeten dat er ooit covid was....maar het virus gaat weer rond , vooral in onze provincie...en vorige week Anna-Vera , toen had Petro wat verhoging en hoofdpijn. Deze week ben ik flink ziek ervan. Naast mijn MS die dan ook opspeelt, is het best pittig...πŸ™πŸ™

Morgen gaat Petro met een volle bus naar Lviv (250 km) Daar zal de vracht worden overgeladen in een bus die naar het frontgebied in het oosten zal gaan. Daar waar onze oude witte bus nu ook dienst doet...De soldaat (Sergej) die in onze bus rijdt met zijn legereenheid , was even hier bij ons gisteren. Hij heeft een kort verlof, omdat hij door een granaatscherf een wond in zijn arm heeft. Maar het gaat goed met hem en zal binnenkort terugkeren naar zijn legereenheid. Een bakkie koffie met hem resulteert in alle verhalen van het leven aan het front...met al het goede nieuws: "we hebben 14 tanks van de vijand uitgeschakeld!" En al het slechte nieuws: ik heb in deze oorlog tot nu toe zo'n 900 collega's die ik ken verloren....
Sergej was nu zelf hier in onze opslag en weet precies wat er nodig is in de dorpen aan de frontlinie en wat ze zelf nodig hebben. Hij hielp zelf met inladen. En goed dat Petro nu niet zo'n verre reis hoeft te maken...

En dan hoor je van een soldaat zelf dat er veel overwinningen zijn , maar met grote offers....En dat de hulp van Europa zo belangrijk is! : "De strijd wordt hier gevoerd ook voor Europa , dus laat ze niet verslappen in hulp aan ons leger!!"

 

10 september:

We zijn heel dankbaar voor opnieuw een maand uitstel.
Als je het legerkantoor binnenkomt is het normaal dat je gefouilleerd wordt, maar de kolonel zei tegen de soldaat bij de deur: Laat hem maar door, ik vertrouw hem. Kijk, dat is ook een compliment voor Petro. Het voordeel als je iedere maand komt en je verhaal doet over het vrijwilligerswerk voor UA, dat je de kolonel goed kent ....
De kolonel zei dat hij wel langer uitstel wilde geven, maar hij zei dat hij dat echt niet kan doen, omdat Petro in principe al is goedgekeurd. Maar beloofde volgende maand weer zijn best te doen voor hem.

 

9 september:

Ik hoorde net dat de bevrijde vierkante kilometers gisterenavond al 1000 was! Dat gaat goed!!!!
Het geeft ons echt gevoel van vreugde en dankbaarheid....de strijd duurt al zo lang en zoveel slachtoffers, maar deze berichten zijn wérkelijk goed ! En als je dagelijks het nieuws volgt en bezig bent met bijdragen aan de gevolgen van deze oorlog voor mensen draaglijker te maken, dan krijg je allerlei emoties. Alles wisselt zich af: verdriet, pijn, frustratie en boosheid, moeheid etc. Maar nu geeft het nieuws ook weer een gevoel van vreugde. De strijd en de offers zijn niet te vergeefs!! En we bidden en hopen op meer van deze overwinningen!

 

7 september: 

Anna-Vera is samen met een paar jongeren in mukachevo in een kindertehuis geweest. Er zijn daar 40 weeskinderen opgevangen die uit Dnipropetrovsk (oosten van Oekraïne) zijn geëvacueerd. Ze hebben levensmiddelen, kleurboeken en kinderbijbels gebracht. Het was een eerste kennismaking en Anna-Vera wil er vaker heen om de kinderen persoonlijke aandacht te schenken. Dat is wat deze weeskinderen nodig hebben. Afleiding door spelletjes en liefdevolle aandacht!

 

6 september:

We vroegen aan Nadia waarmee we kunnen helpen. Ze zei dat het zodra het koud wordt, het moeilijk zal zijn voor de achtergebleven mensen in de stad. Kans op dat gas en elektriciteit is niet meer toegankelijk zullen zijn is mogelijk gezien de zware aanvallen op de stad al weken lang...ze willen nu hout kopen ( nu de prijzen nog niet omhoog geschoten zijn...) en opslaan om later uit te delen aan de mensen. Hierbij kunnen wij helpen!

1 september:

Feestdag 1 september...de eerste schooldag in Oekraïne. Dit jaar wel anders dan normaal....Vele scholen zijn verwoest, of kinderen krijgen online les omdat het te gevaarlijk is om naar school te gaan.

In ons dorp is de school open. Geïnspecteerd door het leger en de nodige aanpassingen gedaan.
Omdat er geen schuilkelder is, hebben ouders zelf kunnen kiezen voor online of op school de lessen volgen.
De verantwoordelijkheid ligt dan bij de ouders als er iets mis zou gaan op school....we hebben besloten onze kinderen te laten gaan. Afgelopen jaren hadden door corona en oorlog eigenlijk heel weinig effect voor hun leerproces.. we zullen natuurlijk handelen naar de situatie zo nodig. Maar de kinderen willen graag weer naar school en in onze provincie is het rustig.
De school heeft voor de hoofdingang zandzakken. De beneden verdieping is met een betonblokken voor de ramen 'beschermd '. Ieder kind moet een noodrugzak aanschaffen met daarin: o.a. zaklantaarn, water, energiedrankje, extra kleding, deken, tape, pen en papier, kaartje met persoonlijke gegevens etc.
Verder zullen ze bij luchtalarm in de gangen gaan staan, tussen twee binnenmuren, heet dat.
De school heeft normaal gesproken plaats voor 1000 kinderen. Maar voor de veiligheid mag de helft binnen zijn. Dus zullen de kinderen om de dag, om de beurt naar school gaan.
Vandaag 1 september is dus altijd een hele grote happening op het plein. Vanochtend om 8 uur hing er toch een andere sfeer... maar juist nu liederen over vrede en dans. Ook klonk het lied dat Petro gemaakt heeft voor de school opnieuw. Al 15 jaar op rij...toch iets vertrouwds, en een traantje bij velen op de gezichten om je heen.

Ojaa ..en een blijde Liza kwam thuis met goed nieuws: "Mam, we krijgen GEEN lessen Russische taal meer, maar daarvoor extra lessen Engels!

 

28 augustus:

Het is een komen en gaan van vluchtelingen de afgelopen maanden. Het gastenverblijf is altijd vol. Sommigen blijven lang, sommigen korter...sommigen keren terug naar huis, sommigen kunnen niet meer naar huis. Hun huis is kapot of staat in bezet gebied... met sommigen bouwen we een bijzondere band op. En als ze dan verder gaan naar Europa betekent dat ook weer afscheid nemen...
Zo namen we dit weekend afscheid van Taya en Aleksej en hun zoontje. Zij kwamen hierheen vanuit Bachmut. Dat is nu een plaats die frontlinie is en totaal verwoest wordt door de russen. Gelukkig kwam vorige week de moeder van Aleksej ook veilig aan in Luchki. Zij blijft hier in het gastenverblijf en een 'nieuw' gezin met 5 kinderen uit Dnipr komen morgen in het gastenverblijf aan. De kamers staan nooit lang leeg....

 

24 augustus:

Vandaag is het Onafhankelijkheidsdag in πŸ‡ΊπŸ‡¦. We vieren de 31 jaar onafhankelijkheid van het land. Maar het is ook precies een half jaar geleden dat de russen onze vrede kwam verstoren. Met veel geweld en verwoesting. 12 miljoen mensen verlieten hun huizen...duizenden doden waaronder 370 kinderen.....
Maar waar de russen zich in vergissen is dat de moed en vastberadenheid van Oekraïne niet te verwoesten is....!!
Juist vandaag werden er veel aanvallen verwacht op Oekraïne om de feestdag te verstoren. Het luchtalarm ging wel 4 keer af bij ons in de provincie en het hele land. Stations en markten werden gecheckt op mijnen in verschillende steden. Vanuit Wit-Rusland stegen er geregeld straaljagers op richting Oekraïne. .....helaas ook vandaag aanvallen en ontploffingen door het hele land. Het luchtafweergeschut hield een object tegen boven Vinnitsa. In Dnipr kwam een 11 jarig kind om.😒
Een heel onrustige dag, waarvoor de president al waarschuwde.

En dan ineens slecht nieuws dat een bombardement op een passagierstrein/station in de Dnepr provincie het leven gekost heeft aan 15 mensen en 50 gewonden....
Dit is de grootste en meest tragische van de vele wrede verstoringen die deze feestdag kreeg..😒😒

 

23 augustus:

Zoals jullie weten uit vorige berichten ligt de stad waar de oudste zus van Petro woont al 3 weken onder vuur. Soms 20, dan 40, en zelfs 70 inslagen per nacht. Overdag zijn ze thuis om mensen te helpen. Overnachten doen ze in hun schuilkelder of gaan ze naar vrienden in een nabijgelegen dorp, wat iets 'veiliger' is. Er zijn veel huizen en winkels al vernield door de russen en ook omgekomen burgers....waarom, er is niets strategisch te vinden in deze stad.
Elke dag bellen we met Nadia en Ivan om te vragen hoe het gegaan is de afgelopen nacht....en dan krijgen we ineens een filmpje van hen. Het huis van hun vrienden is geraakt. ..zij was niet thuis( weg voor haar werk) en hij sliep op de bank en is door de druk van de inslag tegen de muur 'geslagen'. Het gaat verder gelukkig goed, maar hun huis is vernield. 

We vragen ook gebed voor Nadia en Ivan , het is spannend, elke nacht onrustig, echt slapen doe je dan niet...zoals anna vera zei over de twee nachten dat ze daar sliepen...je slaapt wel en eigenlijk ook niet, zo'n lichte slaap omdat je toch alert blijft in je slaap...apart. Maar dat is natuurlijk heel zwaar voor hen die nu al drie weken daar wonen in deze onrust en zij willen overdag mensen helpen waar ze kunnen....

 

Hieronder een verslagje van de reis (begin augustus) van Petro en Anna Vera naar het oorlogsgebied en daaronder de meest recente nieuwsbrieven van Dianne.

 

Vanochtend belde Anna Vera om te zeggen dat de nacht in Mikolaev onrustig was, veel luchtalarm en geluiden van artillerie...maar de gastvrouw waar ze verbleven, kan na 5 maanden goed inschatten hoe dichtbij het is...en ze vond het niet nodig om naar de schuilkelder te gaan.
Ze hebben de hele buslading daar uitgeladen en gaan nu verder op weg naar volgende stad. Ze kopen voedsel in onderweg en laden bij van andere organisaties en kunnen dan verder naar de volgende plek voor distributie aan mensen.
Vannacht sliepen Petro en Anna Vera en de anderen bij zijn zus Nadia in Nikopol. Diegene in de schuilkelder hoorden weinig van het geschut. In het huis was het goed hoorbaar. 20 raketten werden afgevuurd vannacht op de stad...
In de ochtend gingen Petro en Ivan de gesneuvelde ruiten opruimen en de ramen dicht timmeren bij een vrouw van 80. Ze belde naar de dominee Ivan dat haar flat geraakt was....
We merken dat de mensen overal waar je komt, hun verhaal 'graag' willen vertellen...aan hulpverleners, iedere keer weer. Dat is ook goed voor hun verwerking.

 

Vandaag doet het team inkopen in de groothandel in Poltava. Deze is nog open en nog voedsel beschikbaar. Voor de mensen in Charkov komen ze met busjes naar deze stad ( 2 uur rijden) om in te laden, omdat in Charkov de groothandel niet meer open is vanwege de oorlog. Zo geven we de vele levensmiddelen door aan teams die het in de steden en omliggende dorpen uitdelen. Samenwerking voor Oekraïne!!
Tijdens de lange reis door het zuiden/oosten, vruchtbare gedeelte van Oekraïne zag Petro hoe mooi en vruchtbaar het land werkelijk is!
Er wordt nu ook gestreden om de oogst in het land...er gaat veel verloren, maar er zijn letterlijk boeren die hun leven wagen om graan, maïs en zonnebloem te oogsten!

Gisteren hebben ze ook levensmiddelen in afgelegen dorpen kunnen uitdelen. Daar is er bijna geen toegang tot winkels en mensen vinden het zelf vaak te gevaarlijk om op weg te gaan naar de groter plaatsen/steden voor winkels. Of ze hebben de mogelijkheid niet om dat te doen, denk aan vervoer en financiën wat een probleem vormt. Ook werden de mensen bemoedigd vanuit het Woord van God en door zang.

 

Update Oekraïne 6 Juli 2022

Sinds de vorige update is er weer veel gebeurd. We hebben in Oekraïne hard gewerkt om alle hulpgoederen uit te delen om zo de hele grote opslag leeg te maken. De huur van de grote opslag kostte maandelijks een behoorlijk bedrag. Na drie maanden zagen we dat we met een kleinere opslag ook werken konden. Gezien de hoeveelheid hulpgoederen aanzienlijk is verminderd in vergelijking met de eerste maand van de oorlog. De laatste vrachtwagen ontvingen we op  18 mei. Nu hopen we dat gedurende de zomermaanden er weer voldoende wordt verzameld om in augustus weer een vracht te kunnen vervoeren. De prognose is dat de herfst een zware tijd zal zijn voor Oekraïne. Dan zullen de voorraden voedsel in het land ook opraken en duurder worden en als de kou komt zullen we ook duur moeten stoken… Al met al zijn de vooruitzichten zo, dat we na de zomer uw hulp heel hard nodig zullen hebben om het werk in oorlogstijd voort te kunnen zetten. Maar we leven bij de dag en elke dag is er eentje van zware strijd in het Oosten. De russen willen de Donbas innemen, wat ze maar lastig lukt. Er is ook zorg om oekrainse mannen die in de bezette gebieden gedwongen worden om mee te vechten tegen hun eigen volk…Al hebben ze daar ook te maken met verraders onder de mensen. Burgers die voor geld doorgeven waar oekrainse soldaten schuilhouden. Gelukkig komt er steeds meer artillerie uit het westen binnen. Maar ook worden we dagelijks geconfronteerd met beschietingen  op burgerdoelen zoals scholen en winkelcentra.

 

Reis naar Nederland.

Begin juni kwamen we, de kinderen en ik aan in Nederland. De eerste dag was het al schrikken, want er vloog een legerhelikopter laag over, de kids renden naar het raam om te kijken wat dat was, geluid in de lucht is voor ons ongewoon de laatste maanden…. En gelijk probeer je jezelf toe te spreken: “niks aan de hand, je bent in Nederland”. Liza mocht naar school hier, dat was erg bijzonder voor haar om mee te maken. Bij de kennismaking vroeg ze zoveel: Wat is die grote computer aan de muur? Waarom zitten ze niet in rijen, maar in groepjes in de klas? Als ik iets niet weet in het Nederlands, wordt ik dan uitgelachen?  Zo kwam ze in een heel andere schoolwereld terecht dan ze gewend is. De juffrouwen zijn super aardig en schreeuwen niet. Allemaal positieve indrukken en vooral een dagritme en afleiding. Ook mocht Liza mee met een meisje naar paardrijles. Ze bleek dat erg leuk te vinden! Wat fijn dat ze hier zo van geniet iedere vrijdag. Eduard kan zich in Nederland meer ontspannen en werd verwend door oma met nieuwe Lego! Anna-Vera vond voor twee weken werk in de thuiszorg; Ze kon doen wat ze graag doet, ouderen helpen en wat extrabijverdienste. We zijn ook onder de indruk van al het meeleven wat we mogen ervaren in Nederland!

 

Ik vond het ook fijn om de mensen die zoveel gedaan hebben voor de stichting te ontmoeten en ook de vluchtelingen die ik geholpen heb om naar Nederland te gaan. Hier en daar wat vertalen voor ze, maar ik heb ook geprobeerd wat rust te vinden… Als is dat zo dubbel, omdat je je bijna schuldig voelt, dat je in Nederland mag genieten van natuur, vrienden en rust, terwijl de oorlog zo hevig doorgaat in Oekraïne. En eigenlijk wil je maar een ding en dat is als gezin bij elkaar zijn.

 

Auto aangeschaft in Nederland

Anna-Vera is met 2 Nederlanders naar Budapest gereden en vanaf daar alleen naar de grens. Daar stond ze, in de zomerhitte, meer dan 30 (!) uur in de rij. Alles is goed gegaan  met de documenten en de auto heeft ondertussen Oekraïense nummerborden. Petro heeft sinds hij contact heeft met een soldaat in het oosten en waar hij spullen heeft gebracht, maar 1 ding op zijn hart en dat is onze oude witte bus te schenken aan het leger, die een groot tekort hebben aan voertuigen. Daardoor kunnen we de bus niet verkopen. Maar mocht u een gift willen geven voor de aanschaf van de nieuwe auto, zodat we de onkosten kunnen dekken, houden wij ons van harte aanbevolen.

 

Petro’s reis naar het oosten

Twee weken gelden kon Petro zelf naar het oosten gaan met onze bus vol hulpgoederen. Zijn zus en haar man en zijn neefje gingen mee. Voor Petro was dit de eerste rit en het maakte veel indruk op hem. Met eigen ogen de nood, de verschrikkelijke verwoestingen zien, raakten hem diep. Ze hebben goederen gebracht voor het leger, voor mensen in schuilkelders en kochten ter plekke nog meer voedsel in om daar te laten uitdelen door de contactpersonen  die we daar hebben. De laatste nacht van hun verblijf sliepen ze in Kharkov in een flat, in een woning waarvan de bewoners via onze familie zijn opgevangen na hun vlucht en verder naar Europa zijn gegaan. De sleutel kregen ze van de buurman die nog was gebleven. De hele nacht hoorden ze al luchtalarm en “onweer” zo klinkt het geschut ,zei Petro. Vroeg in de morgen kwam er niet ver bij hen vandaan een raket terecht en zijn ze snel vertrokken uit de stad.

 

Operatie

Al in november 2021 stond een operatie gepland, die niet door kon gaan i.v.m. covid, daarna zou ik begin maart  de operatie hebben…maar toen hadden we in de eerste weken van de oorlog wel andere dingen aan ons hoofd. En nu in juni kon ik in Ede dan geopereerd worden aan de poliepen in mijn neusholtes. Een ingreep die goed is gegaan en heb gelukkig weinig pijn gehad. Ook hierin zien we dat God zorgt. Hij gaf kracht deze operatie te doorstaan in een week waarin we ons maar om  1 ding druk maakte….het bezoek van Petro aan het legerkantoor.

Oproep voor militaire dienst

Wat je weet dat een keer kan komen en wat als een onzeker gegeven steeds op de achtergrond van je gedachten aanwezig is, wordt werkelijkheid als Petro een oproep krijgt om zich te melden op het gemeentehuis. Ze waren al aan de deur geweest bij ons huis, maar toen was Petro in het oosten van het land. Bij thuiskomst kreeg hij op het gemeentehuis dat witte papiertje: Oproep voor mobilisatie. Hij werd gelijk apart gezet met alle anderen die een bewijs hebben van in militaire dienst geweest te zijn in 1990. Hij had documenten bij zich van stichting en kerk, maar daar wilden ze niet naar kijken. Ze hebben een groot tekort aan mannen op het moment mede omdat er zoveel sneuvelen (zo’n 100 per dag) en omdat er soldaten zijn die na maandenlange dienst op verlof mogen. Petro gaf aan dat hij al 14 jaar last heeft van zijn rug. En de laatste tijd met intensief helpen en tillen van hulpgoederen had hij er vaak last van. Daarvoor werd hij naar de medische commissie gestuurd die dan checken of je goed gezond bent voor dienst of niet. Nu blijkt hij echt niet de enige te zijn die dat aanvraagt en er zijn er ook die over hun klachten liegen. Maar het is psychisch best zwaar als je zo benaderd wordt…weer een die zich aanstelt. Petro is overal eerlijk geweest. Maar als je iets te laat komt voor het bloedprikken en je gelijk deserteur op je kaart met gegevens schrijven is dat heel oneerlijk. Petro heeft toen besloten om gelijk  weer terug te gaan naar het legerkantoor om uit te leggen dat hij geen deserteur is, maar alleen een beetje te laat was. Wonderlijk genoeg sprak hij daar iemand van de legerleiding die wel geïnteresseerd was in zijn verhaal over wat hij doet en welk werk hij met behulp van Nederlanders (via zijn NL-vrouw) kan doen voor het land. Petro heeft toen uitstel gevraagd tot 13 juli (het was 8 juli) omdat hij dan zijn vrouw nog kan zien voordat hij weer moet melden op het legerkantoor. Het is zwaar en toch kunnen we deze zorg steeds weer uit handen geven aan God die alles weet en ons leven regeert. Wij vragen jullie gebed hiervoor.

Oproepje Zenderlijst

Nu verstuur ik de update persoonlijk per app, maar helaas ben ik de afgelopen keer enkele personen vergeten, daarvoor excuses. Want het meeleven van jullie is zo goed en belangrijk! We begrijpen dat jullie op de hoogte gehouden willen worden en als jullie daarom mij een appje sturen dan voeg ik jullie toe aan de zenderlijst.

Wil je ook een update ontvangen via whatsapp, app je telefoonnummer 0630966354

Opnieuw willen we u/jullie hartelijk danken voor alle steun, medeleven en zorg nu we in NL zijn, en blijf vooral bidden voor Oekraïne! Gebed is een sterk wapen!

Hartelijke groeten van Petro & Dianne Bernyk-van der Lingen.

 

Update Oekraïne 6 Juni 2022

Toen ik deze update begon te schrijven, telde we dag 100 van de oorlog…. Helder herinnerde ik me ineens dag 1, dag 5, dag 10 en nu al 3 maanden… zoveel leed, zoveel slachtoffers, zoveel beelden en verhalen komen tot ons door te luisteren naar de verhalen van vluchtelingen en de chauffeurs van de binnenlandse transporten en de mensen in bevrijde dorpen zelf.

Het is veel, heel veel … ik zie en hoor dat het Nederlandse nieuws veel minder is geworden en misschien ook wel begrijpelijk. Ik dacht laatst: ging ik zelf ook ooit niet zo om met het nieuws uit Syrië, bijvoorbeeld? Maar als  je er zelf middenin zit, wil je dat de hele wereld alles ziet en weet! En dat we het als Oekraïne echt niet redden zonder de steun van Europa. De strijd in het oosten en zuiden is heftig, dagelijks vallen er velen slachtoffers en worden dorpen geruïneerd. Er moeten meer wapens komen om de tegenstanders  verder tegen te houden en terug te dringen van ons gebied.

Transport

We kregen 18 mei weer een volle vrachtwagen met voedsel en hygiënemiddelen en honderden liters diesel uit de Nederlandse vrachtwagen, om vervolgens alle transporten binnen het land te kunnen voorzien van diesel. Wat was er weer veel ingezameld in verschillende plaatsen en ook ingekocht van het sponsorgeld. Er kon daardoor een vrachtwagen gevuld worden naar Mikolaev, een stad die al 3 maanden geregeld onder vuur genomen wordt, waar geen drinkwater meer is.

We zijn Bert en Renee dankbaar voor de 4 transporten die ze mogelijk gemaakt hebben.

Reis van ons team

Ons team heeft enkele reizen gemaakt naar bevrijde gebieden. Met een van de reizen ging onze dochter Anna-Vera mee, ze wilde al in de eerste weken van de oorlog naar gebieden hulp brengen, maar als ouders vonden we dat toen te gevaarlijk. Nu kon ze mee om met eigen ogen te zien en met eigen handen voedselpakketten uit te delen aan mensen die wonen in de resten van hun woningen of schuren… Dat was  best heftig, om zo getuige te zijn van de grote verwoesting die de russen brachten in vele dorpen. De verhalen  van inwoners hoorde ze aan en ze kwam terug, heel moe , maar ook gemotiveerd; Mama, nu weet ik waarvoor we dit al die maanden doen en dat we niet moeten stoppen met helpen!

 

Mobilisatie

Door de vele verliezen, komen er ook weer nieuwe mobilisaties. De gedachte die vanaf dag 1 bij alle mannen en ook bij Petro aanwezig is, wanneer ben ik aan de beurt? Normaal krijg je thuis via een wit briefje een oproep overhandigd thuis.  Maar nu kan dat bij checkpoint van het leger  of politie langs de wegen, en zelfs als je in de rij staat bij een benzinestation of supermarkt….

Petro gaat naar begrafenissen van overleden soldaten. Voor hem is het belangrijk om respect te tonen voor diegene die omkwam en hard gestreden heeft om zijn land en vrijheid te beschermen. Ik vind dat juist emotioneel en confronterend dat is voor mezelf te heftig om naar toe te gaan.

 

Nieuwere bus/auto

We zouden graag onze oude volkswagenbus verkopen en een nieuwere bus of auto aanschaffen. De bus is oud en roestig, maar heeft ons al die jaren trouw gediend in het werk en leven in Oekraïne… Nu willen we graag deze maand vanuit nederland een nieuwere bus/ of ruime auto meenemen naar Oekraïne. Diesel, liefst met trekhaak, VW Transporter/soortgelijk busje, VW Caddy Maxi

Als u iets weet, dan horen we het graag.

Naar Nederland

Gisteren ben ik samen met onze kinderen naar Nederland gegaan voor een paar weken. Ik heb deze maand een medische controle voor mijn MS. Na enkele keren uitstellen, wilde ik deze nu toch door laten gaan. Nu kunnen de kinderen ook even weer naar oma en de familie. Anna-vera kan zelfs even werken in Nederland, wat ook belangrijk is. Het afscheid nemen van Petro was deze keer extra beladen. Deze tijden ben je het liefst bij elkaar en toch hebben we deze beslissing genomen. We zijn er even tussen uit en dat gunnen we Petro ook.

  • We vragen gebed voor hem. Hij is zo ontzettend druk en bevlogen, mensen aan het helpen, maar ook zo bezorgd om zijn  land en de onbekende toekomst die voor hem ligt. Hij is niet angstig, maar het idee dat je ieder moment opgeroepen kan worden om je te melden bij het legerkantoor. Het gaat onder je huid zitten zeggen ze. Na 3 maanden zien we bij velen een gevoel van uitputting.
  • We vragen om gebed om vol te houden, de moed niet te verliezen. Zeker ook gebed voor de strijders aan de frontlinies, de vrijwilligers, en ja, eigenlijk voor eenieder die op zijn of haar manier (de gevolgen van) de oorlog meedraagt.
  • Voor de steden en dorpen waar de russen nu de macht hebben.
  • De Oekraïners die daar nog wonen hebben het zwaar. Geen bereik meer met mobiel, geen water en elektriciteit, voedseltekorten en een pensioen uitgekeerd in Russische roebels, onder druk een Russisch paspoort aangeboden krijgen…
  • Voor de krijgsgevangen, die door de russen verschrikkelijk behandeld worden… Laten we blijven bidden voor het moedige Oekraïense volk dat ze de moed niet zullen verliezen. Zeker nu ook vanuit de kant van Wit-Rusland een nieuwe dreiging is.
  • Maar ook voor de Russen dat ze gaan inzien dat het echt een totaal verkeerde en onrechtvaardige oorlog is waar ze mee bezig zijn, gebaseerd op leugens.

 

Hartelijk bedankt voor uw steun en meeleven, dat waarderen we enorm!

Hartelijke groeten van Petro & Dianne Bernyk-van der Lingen.

 

Oudere nieuwsbrieven staan op www.h2oek.com

 

 

'