OEKRAÏNEREIS MEI 2026
Zaterdag 9 mei
Djoke, Betsy, Erna en Plonie vertrekken voor een klusweek naar Velycki Luchky. Ina van Elburg heeft allerlei verfmateriaal meegegeven.
Om ca. 5.30 uur, nadat Erna en Betsy waren opgehaald, vertrokken we, na uitgezwaaid te zijn door Johan, vanaf het huisadres van Plonie. We reizen deze keer met de auto van Djoke en we zullen om beurten rijden. De reis verliep voorspoedig. Goed weer, niet druk en af en toe de auto uit om te tanken, de w.c., een tolvignet kopen in Hongarije en de benen strekken.
Om even na 19.00 uur na ruim 1200 km kwamen we aan bij Hotel Paprika in Hegyeshalom, Hongarije.
Zondag 10 mei
Om half 10 weer vertrokken voor het laatste stuk. Wederom een goede reis gehad. Onderweg er maar twee keer uit geweest voor een koffiepauze en een tankpauze. Het was weer goed weer en de sfeer in de auto was gezellig! Naar de grens bij Chop/Zahony gereden en we hebben er daar ongeveer één uur over gedaan om de grens over te komen. Om even over 5 waren we na een rit van ca. 550 km bij Dianne. Daar kregen we soep en vervolgens zijn we naar het bejaardenhuis gereden en hebben ons daar geïnstalleerd. Dianne en Petr gingen eerst nog naar het retraitehuis om daar een handje mee te helpen en afscheid te nemen van de groep die daar afgelopen week was.
We hebben alle verfspullen uit de auto gehaald en samen koffie gedronken.
Het bejaardenhuis is al een heel stuk verder. Er ligt gedeeltelijk al een mooie tegelvloer en de plafonds zijn ook al bijna af. Op het veld naast het huis staat nu een mooi gebouw/overkapping voor de jeugd. En naast “onze” schuur staat nu aan de andere kant van het hek een oerlelijk gebouwtje, waar momenteel materiaal ligt en waar een soort van bewaker tijdelijk woont. Met z’n allen nog even een doekje, een stofzuiger en een dweil door ons onderkomen gehaald. Er lag een beetje bouwstof….en toen kwamen Petr, Dianne en Eduard met de rode bus met pallets gipsblokken. Samen met Dianne door het huis gelopen. Petr heeft zelf een goederenlift gemaakt, waar ook Dianne gebruik van kan maken.
Het is de bedoeling dat de bovenverdieping ook gebruikt gaat worden voor gasten etc. Dus daar wordt momenteel ook hard aan gewerkt. We hebben (onder protest van Petr) meegeholpen om de gipsblokken uit de bus in de lift te sjouwen, zodat de werklui morgen verder kunnen.
Maandag 11 mei
We hebben goed geslapen en vanmorgen gezellig met elkaar ontbeten. Dianne had voor brood gezorgd en zelf hadden we beleg meegenomen. Na het ontbijt in afwachting van de komst van Dianne rond het gebouw het onkruid tussen de tegels weggehaald en een poging gedaan om het gras te maaien, maar de machine had na één omgang geen zin meer.
Toen Dianne en Petr gearriveerd waren samen koffie gedronken en een voorzichtige planning gemaakt qua werkzaamheden. Héél voorzichtig, want het loopt daar altijd anders dan je denkt. Omdat er vanmiddag en morgen regen wordt voorspeld, gaan we eerst binnen aan het werk. We hebben heel veel opgeruimd, stofvrij gemaakt en schoongemaakt.
Dianne heeft vanmiddag boodschappen voor ons gedaan en verder was ze bij ons in het bejaardenhuis. Ze heeft een drukke week achter de rug en was best wel moe, maar desondanks was ze er tóch. Vanmiddag was het weer niet best: een paar hoosbuien met onweer gehad. Om 18.00 uur gestopt met werken. Djoke en Plonie hebben pasta en een salade gemaakt. Na het eten het stof wegdouchen en de rest van de avond gezellig bij elkaar gezeten en Skipbo gespeeld.
Dinsdag 12 mei
Vanmorgen na het ontbijt om 9 uur naar beneden. Dianne was inmiddels ook gearriveerd. Weer volop schoongemaakt, geveegd en plastic op de grond gelegd. Dianne moest ondertussen even naar de fysio en Petr vloog als gewoonlijk van hot naar her. Deze dagen is er ook iemand op de bovenverdieping aan het werk om een ruimte te creëren met behulp van de gipsblokken. Er kwamen 2 mensen uit Nederland langs om wat spullen te brengen. Kees en Gerda Boot uit Veenendaal. Zij komen 1 á 2 keer per maand naar Oekraïne om allerlei materiaal te brengen uit naam van een Stichting opgericht door het bedrijf van Boot.
‘s Middags de keuken en het kantoor voorbehandeld met een soort van vloeibare “grondverf”. Morgen hopen we écht te kunnen starten met sauzen en verven. Na het werk hebben Betsy en Erna voor het eten gezorgd: kip, aardappelen, wortels en nog wat salade van gisteren. ‘s Avonds wéér Skipbo gespeeld!
Woensdag 13 mei
Vanmorgen voornamelijk afplakken. Dianne, Djoke en Betsy zijn nog even naar de bouwmarkt in Muckachevo geweest. Voor hen een mooie gelegenheid om iets van de omgeving te zien. ‘s Middags de keuken gesausd en nog het één en ander afgeplakt. Vanmiddag was er 3x luchtalarm. In de regel reageren Dianne en Petr vrij rustig, maar nu zag Dianne op de app dat de drones wel dicht in de buurt zaten. In Uzgorod aan de grens met Slowakije is er één ingeslagen. Hierdoor was de grens met Slowakije tijdelijk even dicht. Ook voor Dianne en Petr spannend, mede omdat her en der in Oekraïne familie en vrienden wonen.
Vanavond met Dianne, Petr, Eduard en Lisa pizza’s gegeten in het bejaardenhuis beneden en daarna met Dianne en Petr naar het retraitehuis aan de rand van Muckachevo gereden. Dit huis wordt gerund door Mary en Chad, zus en zwager van Petr. Een prachtig huis met mooie kamers, badkamers en van alle gemakken voorzien. Ook een geweldig mooie tuin erachter waar de gasten rustig kunnen zitten en rondwandelen. Er komen hier 2x per maand groepen weduwen of vrouwen waarvan de mannen zijn vermist. Ook ouders van omgekomen of vermiste zonen zijn hier welkom. Ze worden hier heerlijk verwend en verzorgd, bezig gehouden met allerlei leuke activiteiten en ze kunnen hier hun verhaal kwijt en op adem komen. Zo gaan ze na een week weer helemaal opgeladen naar huis. Dianne en Petr zijn tijdens deze weken ook vaak in het retraitehuis te vinden om mee te helpen en (Petr) muziek te maken.
Thuis gekomen weer gezellig bij elkaar gezeten en uiteraard weer een paar potjes Skipbo gespeeld.
Donderdag 14 mei
Na het ontbijt weer naar beneden om aan het werk te gaan. Weer gesausd, geverfd, afgeplakt en een volgende kamer gegrond. De tegelman was er ook weer en heeft de vloeren van 2 kamers gelegd.
Dianne heeft Betsy en Djoke meegenomen naar een ouder stel dat regelmatig bezoek en levensmiddelen ontvangt van de Bernyks. Ze waren heel blij met de aandacht die ze vandaag ontvingen van wildvreemde mensen. Djoke en Betsy kregen chocolade, bloemen en appels mee! Deze mensen zijn net als vele andere ouderen helemaal op zichzelf aangewezen en erg eenzaam. Wat mooi als er dan bezoek komt.
Tussen de middag konden we lekker buiten lunchen. Onder de lunch met Dianne overlegd over de spullen die ze nog kan gebruiken uit ons depot en over nog meer zaken betreffende het bejaardenhuis.
Petr heeft alvast in één van de kamers de wasbak bevestigd en Dianne werd zo enthousiast dat ze ook achter lampen aanging. Ze wil graag één kamer alvast zo goed als ingericht hebben om een indruk te krijgen van hoe het uiteindelijk zal gaan worden.
Ze heeft direct boodschappen voor ons gedaan. Petr heeft de afgelopen dagen tussen zijn onnavolgbare bedrijven door steeds een stuk gras gemaaid.
Terwijl Plonie en Erna de laatste muren van deze dag afsausden, hebben Betsy en Djoke voor het eten gezorgd: bloemkool, kip, gebakken aardappelen en zelfgemaakte appelmoes!
Heerlijk! Na het eten zoals elke avond bij elkaar gezeten én Skipbo gespeeld!
Vrijdag 15 mei
Vandaag alweer de laatste werkdag! Vanmorgen na het ontbijt weer lekker aan het werk gegaan. Betsy en Djoke hebben ramen gezeemd en gepoetst. Erna en Plonie hebben weer een kamer gesausd en Petr heeft een paar muren voor de tweede keer gesausd en één van de lampen opgehangen die Dianne heeft gekocht in de eerste bewonerskamer die zo goed als klaar is. Weer een mijlpaal! Hij was helemaal blij dat de voltooiing van het bejaardenhuis weer een stapje dichterbij is en Dianne genoot ook zichtbaar.
Vanmorgen ging er een straaljager over. Blijkbaar lager dan normaal. Lisa, die alleen thuis was, belde in paniek op: ze wist niet wat er aan de hand was! Er zit dus echt veel spanning in de hoofden van de kinderen.
‘s Middags hebben wij vrij genomen en zijn wij op pad gegaan. Eerst naar Elisabeth in Astie. Daar hebben wij eerder wel gelogeerd. Uiteraard kwamen we daar amper weg; ze had weer veel te vertellen en ze wilde haar gastenverblijf, de medische post en de gaarkeuken laten zien.
Vervolgens naar het Alzheimerhuis gereden.
In Beregovo in het centrum op zoek gegaan naar het monument voor de gesneuvelde soldaten. Dit monument was inmiddels verplaatst naar een mooi plein. Heel indrukwekkend.
Terug naar Muckachevo en in Gat wat souvenirs gekocht in winkeltjes langs de weg. Onderweg zagen we nog dat een jongen op een fiets werd aangehouden door een politieagent en een militair. Zonder geldige papieren zou deze jongen zo opgepakt kunnen worden door dit “team”. Veel mannen laten zich niet registreren. Worden ze opgepakt, dan moeten ze sowieso een boete betalen van 450 euro en ze moeten direct het leger in. (vanaf 25 jaar) Zijn ze tussen de 18 en 25 dan worden ze ook opgepakt, maar dan hoeven ze het leger nog niet in. Ze moeten dan wel verplicht de vooropleiding doen.
In Muckachevo stonden Dianne en Petr ons al op te wachten bij het benzinestation en zijn we achter hen aan gereden naar een restaurant.
Lekker gegeten met elkaar en ook nog een lief cadeautje van Dianne en Petr gekregen!
Vanavond was er weer kort luchtalarm toen we weer thuis waren. Géén Skipbo dit keer!
Zaterdag 16 mei
Vanmorgen iets vroeger uit bed (half 7). Ontbeten, alles opgeruimd, ingepakt, schoongemaakt en nog een rondje bejaardenhuis gedaan met Dianne en Petr.
Nog een paar foto’s en afscheid genomen van elkaar. Elke keer weer een emotioneel moment. Dianne en Petr waren zo blij met onze hulp en aanwezigheid. Het gaat hen niet alleen om de werkzaamheden die we verrichten, maar vooral de bemoediging en ondersteuning door er te zijn, zijn zo belangrijk voor hen.
Getankt in Muckachevo en naar de grens gereden. Uiteraard moesten er weer diverse koffers open. Na 1 uur en 3 kwartier waren we de grens over. Ging best voorspoedig dus.
Onderweg hebben we een paar snelle koffie-plas- en tankpauzes genomen. Veel wegwerkzaamheden en ook aardig wat regen onderweg. Dat hield wel wat op, maar over het algemeen ging de reis voorspoedig. Om 21.00 uur waren we op de plaats van bestemming: Hotel Mittendorf in Haag am Hausrück, Oostenrijk. We hadden er toen ca. 850 km op zitten.
Allemaal een heerlijke, veel te grote schnitzel gegeten in het hotel en daarna naar de kamers.
Sommigen hebben nog een stukje songfestival meegekregen en slapen.
Zondag 17 mei
Om 8 uur ontbijt en om 9 uur stapten we de auto weer in. Eerst even getankt in Haag en vervolgens richting de grens met Duitsland. Onderweg weer veel wegopbrekingen gehad, een aantal keer een korte plas- koffie- en/of tankpauze gehad en één keer bij de Mac een milkshake gehaald (omdat Djoke daar zo’n zin in had!)
Vandaag weer zo’n 850 km gereden. Om ca. 19.15 uur waren we weer in Ommen.
Het was een geslaagde week; het was fijn met elkaar en we konden veel doen bij Dianne en Petr. En Djoke en Betsy hebben naast het werk ook nog iets van de omgeving kunnen zien.